Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ezzh st. m.
st. m., mhd. ezzich, nhd. essig; mnd. etik; vgl. mnl. edic, eec; as. ecid; ae. eced; aus lat. atecum, d. i. metathesiertes acetum. — Graff I, 541 f.
ezz-ih: nom. sg. Gl 3,667,9. 4,28,57 (Sal. a 1). 128,35 (Sal. c); gen. sg. -]es T 208,3; acc. sg. -] 4; -ich: nom. sg. Gl 3,155,48 (SH A, 2 Hss.). 214,51 (SH B). 492,14. 562,37. Np 68,22 (-î-); gen. sg. -]es T 208,2; dat. sg. -]u O 4,33,19; -]e Np 68,22 (-î-); -ch: nom. sg. Gl 3,561,49 (14. Jh.); ez-ih: acc. sg. Npw Cant. Deut. 32; -ich: nom. sg. Gl 3,155,49 (SH A, 2 Hss.). 659,21. — etige: dat. sg. Pw 68,22.
Verschrieben: hezzieb: nom. sg. Gl 3,155,49 (SH A).
Essig: ezzich acetum Gl 3,155,48. 214,51. 492,14. 659,21. 667,9. 4,28,57. 128,35. honich v ezzch prista (d. i. wohl posca, vgl. pusca aqua cum aceto mixta CGL III, 604,29) 3,561,49. honik ezzich v wasser oxymel (vgl. oximelle confectio cum aceto et melle CGL III, 603,34) 562,37. faz uuas thar gisezzit fol ezziches vas ergo positum erat aceto plenum T 208,2. intfagana spunga fulta sia ezzihes acceptam spongiam implevit aceto 3. thode intfieng ther heilant then ezzih, quad: gientot ist cum ergo accepisset Ihesus acetum, dixit: consummatum est 4. sie nan ouh tho qualtun, mit ezzichu drangtun [vgl. dabant ei acetum bibere, Randgl.] O 4,33,19. in an thurste minin drenkedon mi mit etige et in siti mea potaverunt me aceto Pw 68,22, ähnl. Np 68,22. mir uuas pitter daz ih daz nefant . daz ih suohta . unde iro alti uuas mir ezzich ebda. unde buten imo hangentemo an demo chruze den ezih gemiscten mit dera gallen Npw Cant. Deut. 32 (Np acetum felle mixtum).
Vgl. Frings, Germ. Rom. II, 83 f.
Komp. uuînezzih.