Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
Aggregat · alle Wörterbücher
effe
ahd. bis Dial. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 6 Wörterbücher ▾- Anchors
- 6 in 6 Wb.
- Sprachstufen
- 4 von 16
- Verweise rein
- 3
- Verweise raus
- 8
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 8.–11. Jh.
-
1050–1350
Mittelhochdeutscheffeswv.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
effe ( prät. afte und efte, part. geaffet oder geeffet) swv. mache zum narren. mîn troum hât mich geffet (geaffet A. ) I…
-
1200–1600
MittelniederdeutscheffeKonj.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg
effe , Konj. Vw.: s. ēve L.: MndHwb 1, 514 (effe)
- modern
Verweisungsnetz
12 Knoten, 9 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit effe
216 Bildungen · 177 Erstglied · 37 Zweitglied · 2 Ableitungen
effe‑ als Erstglied (30 von 177)
effebêr
FindeB
* effebêr stm. Trugnetz Ot.
effebus
MLW
effebus v. ephebus . Gansweidt
effebêre (?)
MWB
effebêre (?) stM. ‘Fangnetz’ (vgl. bêre ), unklar ist die Deutung von effe, das Glr.z.St. übersetzt ‘Trugnetz’ (vgl. effen swV.), vgl. auch …
effebēr
KöblerMhd
effebēr , st. M. nhd. Trugnetz, Fangnetz Q.: Ot (1301-1319) (FB effebēr) E.: s. effe, bēr W.: nhd. DW2- L.: MWB 1, 1497 (effebēre)
effebēre
KöblerMhd
effebēre , st. M. Vw.: s. effebēr
effect
DWB
effect , m. nach dem franz. effet, wird auch von guten schriftstellern sehr mit unrecht unserm erfolg, wirkung oder andern ausdrücken vorgez…
effecte
MLW
adv. 2. effecte . efficaciter — wirkungsvoll : Cod. Karol. 19 p. 519,19 dum nimirum ... regalis fastigii sceptra caelesti benedictione const…
effectio
MLW
effectio , -onis f. 1 effectus — Hervorbringung, Wirkung : Meginh. Bamb. fid. 1 p. 253,28 an non potius ipsa fides cuiusdam spiritus, id est…
Effectiv
Herder
Effectiv , wirklich vorhanden; E. stand , die wirklich bei den Fahnen vorhandene Mannschaft.
effective
MLW
adv. effective . 1 gener.: a modo effectivo, efficaciter, efficienter — wirksam, wirkungsvoll, mit Erfolg : Mirac. Liutw. 3 ( MGScript. XV p…
effectivus
MLW
effectivus , -a, -um . 1 adi. i. q. efficax, efficiens — (be)wirkend, wirksam, Wirk- : a gener.: α in univ.: Beda temp. rat. 28,1 de -a effe…
effecto
MLW
* effecto , -are effectare . facere — tun, machen : Gloss. II 87,42 St.-S. -ant effectant mahhont ( item 94,30; per confusionem, spectat ad …
effector
MLW
effector , -oris m. 1 qui efficit, factor, auctor, creator — einer der bewirkt, Verfertiger, Urheber, Schöpfer : a de hominibus (de Deo, Chr…
effectrix
MLW
effectrix , -icis f. quae efficit, auctrix — eine die bewirkt, Urheberin : 1 de rebus: Hraban. hom. I 63 p. 120 C non solum per se mala, sed…
effectualis
MLW
* effectualis , -e . (effectus) effectivus, efficax — erfolgreich, wirksam : Rup. Mediol. Adalb. 1 non plausibili scientia favorabiliter dis…
effectualiter
MLW
adv. * effectualiter . per effectionem, in effectu — bei der Ausführung, in der Praxis : Wilh. Salic. chirurg. 1,12 p. 307 F non potest ... …
Effectuiren
Herder
Effectuiren , bewirken.
effectum
MLW
subst. 3. effectum , -i n. 1 effectus — das Bewirkte, Wirkung : Conr. Hirs. dial. 189 fiunt argumenta ... a causis, ab -is effectis , a comp…
effectuo
MLW
* effectuo , -are effectuare . (effectus) ad effectum perducere, perpetrare — bewerkstelligen, durchsetzen : Chart. Hohenl. 260 p. 172,25 (a…
effectuose
MLW
adv. effectuose . efficaciter, efficienter — wirksam, wirkungsvoll, nachdrücklich : Chart. archiep. Magd. 315 a p. 399,33 (a. 1166) ad nostr…
effectuosus
MLW
effectuosus , -a, -um . efficax, efficiens — wirksam, wirkungsvoll : 1 in univ.: Epist. Teg. I 4 cursum -ę legacionis ad monasterium nostrum…
effectus
MLW
2. effectus v. efficio . 3. effectus v. effetus . Weber
effede
Lexer
effede stnf. thorheit. in dûchte gar ein effede Elis. 486 ;
Effeff
Pfeifer_etym
Effeff n. umgangssprachlich in Wendungen wie etw. aus dem Effeff können ‘sehr gut können’. Herkunft unklar. Wohl am ehesten aus der kaufmann…
Effekt
Pfeifer_etym
Effekt m. ‘Wirkung, Erfolg’, entlehnt (15. Jh.) aus lat. effectus ‘Aus-, Durchführung, Wirkung, Erfolg’, zu lat. efficere ‘hervorbringen, be…
effektauswertung
DWB2
effektauswertung f. : 1959 Kindermann theatergesch. [ 1957 ] 3,400.
effektbeleuchtung
DWB2
effektbeleuchtung f. : 1940 Francé lebenswunder 188.
effektberechnung
DWB2
effektberechnung f. : 1843 Karmarsch/H. techn. wb. 1,441.
Effektbild
GWB
Effektbild daß helle heitere Bilder nicht immer den starken kraftvollen Effectbildern vorgezogen werden. Wie hätte sonst Spagnolett zu seine…
effektbildchen
DWB2
effektbildchen n. : ⟨1904⟩ Hesse ges. dicht. ( 1952 ) 1,303.
‑effe als Zweitglied (30 von 37)
Großneffe
RDWB1
Großneffe m (kein Bezug zu "большой") внучатый племянник
Schöffe
RDWB1
Schöffe m судебный заседатель
bërcscheffe
Lexer
bërc-scheffe swm. bergschöppe Gr.w. 1,494 ff.
bërcscheffe
MWB
bërcscheffe swM. ‘Schöffe in der Berggerichtsbarkeit’ ob di statscheppen [...] oder di perkscheppen, di auf dem perkwerk sint, purgerlehen b…
Churschêffe
Adelung
Der Churschêffe , oder Churschöppe, des -n, plur. die -n, S. Adelung Churgericht .
gekläffe
DWB
gekläffe , gekläff , n. dasselbe von kläffen ( s. d. 3. 4), auch belfern, bissig reden, schwatzen, mhd. unnützeʒ gekleffe. Berth. II , 672, …
gekleffe
MWB
gekleffe stN. ‘Gekläffe, Geschwätz’ daz sint di sunde von dem munde, [...] unnuͦtzez geklefe, vil reden PrBerth 2:672,21 MWB 2 308,58; Bearb…
gescheffe
DWB
gescheffe , s. geschäft I, 1 sp. 3815.
greffe
AWB
greffe mhd. ( mfrk. ) sw. ( m.? ) ; vgl. mnd. grepe, mnl. grepe. greffe: nom. sg. Gl 3,362,62 ( Jd ). eine Handvoll: gel ( ? ) greffe pugill…
heeffe
KöblerMnd
heeffe , F. Vw.: s. hēve L.: MndHwb 1/2, 254 (hēeffe) Son.: örtlich beschränkt
hovesscheffe
KöblerMhd
hovesscheffe , sw. M. nhd. „Hofschöffe“, Schöffe im bäuerlichen Hofgericht Q.: WeistGr (1446) E.: s. hof (1), scheffe (2) W.: s. nhd. Hofsch…
huobscheffe
Lexer
huob-scheffe swm. scheffe des huobgerihtes Gr.w. 3,742.
hōchscheffe
KöblerMhd
hōchscheffe , st. M. nhd. „Hochschöffe“, Schöffe eines höheren Gerichts Q.: WeistGr (1429) E.: s. hōch (1), scheffe (2) W.: nhd. DW- L.: Lex…
kiönsneffe
KöblerMnd
kiönsneffe , M. Vw.: s. kiönesnēve*?
kiønsneffe
KöblerMnd
kiønsneffe , M. Vw.: s. kiönesnēve*?
kleffe
DWB
kleffe , s. klaffe .
Kurscheffe
Campe
† Der Kurscheffe oder
lantscheffe
MWB
lantscheffe swM. ‘Beisitzer, Schöffe bei einem Land- oder Dorfgericht’ (vgl. DRW 8,613f. mit weiteren Belegen): czu glicher wis sullen si ou…
meisterscheffe
Lexer
meister-scheffe swm. oberster scheffe Gr.w. 2,38.
merkerscheffe
KöblerMhd
merkerscheffe , sw. M. nhd. Märkerschöffe, Gerichtsschöffe des Märkerdings Q.: WeistGr (1385) E.: s. merkære (2), scheffe (1) W.: nhd. DW- L…
mitescheffe
Lexer
mite-scheffe swm. mitschöppe Böhm. 627 ( 1352 ). midescheffe Rcsp. 1,198 ( 1411 ).
Nachneffe
DRW
Nachneffe, m. Übs. von lat. abnepos Urgroßenkel, Abkömmling des vierten Grades vgl. Neffe (II) [in der Abbildung eines Sippschaftbaumes:] na…
nüffe
MNWB
* nüffe , f. , Schnauze (Nd. Jb. 28, 57; vgl. Dähnert 331).
samentscheffe
KöblerMhd
samentscheffe , sw. M. nhd. Mitschöffe Q.: WeistGr (1383) E.: s. sament, scheffe (2) W.: nhd. DW- L.: LexerHW 2, 598 (samenscheffe [!])
scheffe
DWB
scheffe , m. , s. schöffe .
schöffe
DWB
schöffe , m. urtheilfinder, beisitzer eines gerichts aus dem volke. eine deutsch-friesische ableitung zu schöpfen, die sowol im suffix wie i…
schreffe
Lexer
schreffe swm. BMZ spalte, klaffende wunde Jer. 22279 ;
Schwesterneffe
DRW
Schwesterneffe, m. Enkelsohn der Schwester (I) vgl. Neffe (II) spil magen ... schwester neffe oder nifftel 1527 CCMarch. II 1 Sp. 24 Faksimi…
sëntscheffe
Lexer
sënt-scheffe swm. BMZ schöffe beim sendgericht Miltenb. stb. 18 b . sent schaffe ib. 15 b .
sinebeffe
MNWB
sinebeffe (syne-) best. Sorte Tuch? (Hans. Ub. 10, 412). Vgl. senebaffe.