lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

effe

ahd. bis Dial. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

KöblerMnd
Anchors
6 in 6 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
3
Verweise raus
8

Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch

effe Konj.

effe , Konj.

Vw.:
s. ēve
L.:
MndHwb 1, 514 (effe)
52 Zeichen · 4 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    effe

    Althochdeutsches Wörterbuch

    effe , effi s. ephi.

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    effeswv.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

    effe ( prät. afte und efte, part. geaffet oder geeffet) swv. mache zum narren. mîn troum hât mich geffet (geaffet A. ) I…

  3. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    effeKonj.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    effe , Konj. Vw.: s. ēve L.: MndHwb 1, 514 (effe)

  4. modern
    Dialekt
    Effe

    Pfälzisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    Effe 'Ulme' s. Iffe .

Verweisungsnetz

12 Knoten, 9 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 6 Sackgasse 5

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit effe

216 Bildungen · 177 Erstglied · 37 Zweitglied · 2 Ableitungen

effe‑ als Erstglied (30 von 177)

effebêre (?)

MWB

effebêre (?) stM. ‘Fangnetz’ (vgl. bêre ), unklar ist die Deutung von effe, das Glr.z.St. übersetzt ‘Trugnetz’ (vgl. effen swV.), vgl. auch …

effebēr

KöblerMhd

effe·bēr

effebēr , st. M. nhd. Trugnetz, Fangnetz Q.: Ot (1301-1319) (FB effebēr) E.: s. effe, bēr W.: nhd. DW2- L.: MWB 1, 1497 (effebēre)

effebēre

KöblerMhd

effebēre , st. M. Vw.: s. effebēr

effect

DWB

effect , m. nach dem franz. effet, wird auch von guten schriftstellern sehr mit unrecht unserm erfolg, wirkung oder andern ausdrücken vorgez…

effecte

MLW

adv. 2. effecte . efficaciter — wirkungsvoll : Cod. Karol. 19 p. 519,19 dum nimirum ... regalis fastigii sceptra caelesti benedictione const…

effectio

MLW

effectio , -onis f. 1 effectus — Hervorbringung, Wirkung : Meginh. Bamb. fid. 1 p. 253,28 an non potius ipsa fides cuiusdam spiritus, id est…

Effectiv

Herder

Effectiv , wirklich vorhanden; E. stand , die wirklich bei den Fahnen vorhandene Mannschaft.

effective

MLW

effect·ive

adv. effective . 1 gener.: a modo effectivo, efficaciter, efficienter — wirksam, wirkungsvoll, mit Erfolg : Mirac. Liutw. 3 ( MGScript. XV p…

effectivus

MLW

effectivus , -a, -um . 1 adi. i. q. efficax, efficiens — (be)wirkend, wirksam, Wirk- : a gener.: α in univ.: Beda temp. rat. 28,1 de -a effe…

effecto

MLW

* effecto , -are effectare . facere — tun, machen : Gloss. II 87,42 St.-S. -ant effectant mahhont ( item 94,30; per confusionem, spectat ad …

effector

MLW

effector , -oris m. 1 qui efficit, factor, auctor, creator — einer der bewirkt, Verfertiger, Urheber, Schöpfer : a de hominibus (de Deo, Chr…

effectrix

MLW

effectrix , -icis f. quae efficit, auctrix — eine die bewirkt, Urheberin : 1 de rebus: Hraban. hom. I 63 p. 120 C non solum per se mala, sed…

effectualis

MLW

* effectualis , -e . (effectus) effectivus, efficax — erfolgreich, wirksam : Rup. Mediol. Adalb. 1 non plausibili scientia favorabiliter dis…

effectualiter

MLW

adv. * effectualiter . per effectionem, in effectu — bei der Ausführung, in der Praxis : Wilh. Salic. chirurg. 1,12 p. 307 F non potest ... …

effectum

MLW

subst. 3. effectum , -i n. 1 effectus — das Bewirkte, Wirkung : Conr. Hirs. dial. 189 fiunt argumenta ... a causis, ab -is effectis , a comp…

effectuo

MLW

* effectuo , -are effectuare . (effectus) ad effectum perducere, perpetrare — bewerkstelligen, durchsetzen : Chart. Hohenl. 260 p. 172,25 (a…

effectuose

MLW

adv. effectuose . efficaciter, efficienter — wirksam, wirkungsvoll, nachdrücklich : Chart. archiep. Magd. 315 a p. 399,33 (a. 1166) ad nostr…

effectuosus

MLW

effectuo·sus

effectuosus , -a, -um . efficax, efficiens — wirksam, wirkungsvoll : 1 in univ.: Epist. Teg. I 4 cursum -ę legacionis ad monasterium nostrum…

effectus

MLW

2. effectus v. efficio . 3. effectus v. effetus . Weber

effede

Lexer

effede stnf. thorheit. in dûchte gar ein effede Elis. 486 ;

Effeff

Pfeifer_etym

Effeff n. umgangssprachlich in Wendungen wie etw. aus dem Effeff können ‘sehr gut können’. Herkunft unklar. Wohl am ehesten aus der kaufmann…

Effekt

Pfeifer_etym

Effekt m. ‘Wirkung, Erfolg’, entlehnt (15. Jh.) aus lat. effectus ‘Aus-, Durchführung, Wirkung, Erfolg’, zu lat. efficere ‘hervorbringen, be…

Effektbild

GWB

effekt·bild

Effektbild daß helle heitere Bilder nicht immer den starken kraftvollen Effectbildern vorgezogen werden. Wie hätte sonst Spagnolett zu seine…

effe als Zweitglied (30 von 37)

Großneffe

RDWB1

Großneffe m (kein Bezug zu "большой") внучатый племянник

Schöffe

RDWB1

Schöffe m судебный заседатель

bërcscheffe

MWB

bërcscheffe swM. ‘Schöffe in der Berggerichtsbarkeit’ ob di statscheppen [...] oder di perkscheppen, di auf dem perkwerk sint, purgerlehen b…

Churschêffe

Adelung

chur·scheffe

Der Churschêffe , oder Churschöppe, des -n, plur. die -n, S. Adelung Churgericht .

gekläffe

DWB

gekläffe , gekläff , n. dasselbe von kläffen ( s. d. 3. 4), auch belfern, bissig reden, schwatzen, mhd. unnützeʒ gekleffe. Berth. II , 672, …

gekleffe

MWB

gekleffe stN. ‘Gekläffe, Geschwätz’ daz sint di sunde von dem munde, [...] unnuͦtzez geklefe, vil reden PrBerth 2:672,21 MWB 2 308,58; Bearb…

gescheffe

DWB

gescheffe , s. geschäft I, 1 sp. 3815.

greffe

AWB

greffe mhd. ( mfrk. ) sw. ( m.? ) ; vgl. mnd. grepe, mnl. grepe. greffe: nom. sg. Gl 3,362,62 ( Jd ). eine Handvoll: gel ( ? ) greffe pugill…

heeffe

KöblerMnd

heeffe , F. Vw.: s. hēve L.: MndHwb 1/2, 254 (hēeffe) Son.: örtlich beschränkt

hovesscheffe

KöblerMhd

hove·s·scheffe

hovesscheffe , sw. M. nhd. „Hofschöffe“, Schöffe im bäuerlichen Hofgericht Q.: WeistGr (1446) E.: s. hof (1), scheffe (2) W.: s. nhd. Hofsch…

huobscheffe

Lexer

huob-scheffe swm. scheffe des huobgerihtes Gr.w. 3,742.

hōchscheffe

KöblerMhd

hōch·scheffe

hōchscheffe , st. M. nhd. „Hochschöffe“, Schöffe eines höheren Gerichts Q.: WeistGr (1429) E.: s. hōch (1), scheffe (2) W.: nhd. DW- L.: Lex…

kiönsneffe

KöblerMnd

kiönsneffe , M. Vw.: s. kiönesnēve*?

kiønsneffe

KöblerMnd

kiønsneffe , M. Vw.: s. kiönesnēve*?

kleffe

DWB

kleffe , s. klaffe .

lantscheffe

MWB

lant·scheffe

lantscheffe swM. ‘Beisitzer, Schöffe bei einem Land- oder Dorfgericht’ (vgl. DRW 8,613f. mit weiteren Belegen): czu glicher wis sullen si ou…

merkerscheffe

KöblerMhd

merker·scheffe

merkerscheffe , sw. M. nhd. Märkerschöffe, Gerichtsschöffe des Märkerdings Q.: WeistGr (1385) E.: s. merkære (2), scheffe (1) W.: nhd. DW- L…

mitescheffe

Lexer

mite·scheffe

mite-scheffe swm. mitschöppe Böhm. 627 ( 1352 ). midescheffe Rcsp. 1,198 ( 1411 ).

Nachneffe

DRW

nach·neffe

Nachneffe, m. Übs. von lat. abnepos Urgroßenkel, Abkömmling des vierten Grades vgl. Neffe (II) [in der Abbildung eines Sippschaftbaumes:] na…

nüffe

MNWB

* nüffe , f. , Schnauze (Nd. Jb. 28, 57; vgl. Dähnert 331).

samentscheffe

KöblerMhd

sament·scheffe

samentscheffe , sw. M. nhd. Mitschöffe Q.: WeistGr (1383) E.: s. sament, scheffe (2) W.: nhd. DW- L.: LexerHW 2, 598 (samenscheffe [!])

schöffe

DWB

scho·effe

schöffe , m. urtheilfinder, beisitzer eines gerichts aus dem volke. eine deutsch-friesische ableitung zu schöpfen, die sowol im suffix wie i…

schreffe

Lexer

sch·reffe

schreffe swm. BMZ spalte, klaffende wunde Jer. 22279 ;

Schwesterneffe

DRW

schwester·neffe

Schwesterneffe, m. Enkelsohn der Schwester (I) vgl. Neffe (II) spil magen ... schwester neffe oder nifftel 1527 CCMarch. II 1 Sp. 24 Faksimi…

sëntscheffe

Lexer

sent·scheffe

sënt-scheffe swm. BMZ schöffe beim sendgericht Miltenb. stb. 18 b . sent schaffe ib. 15 b .

sinebeffe

MNWB

sine·beffe

sinebeffe (syne-) best. Sorte Tuch? (Hans. Ub. 10, 412). Vgl. senebaffe.

Ableitungen von effe (2 von 2)

ereffe

BMZ

ereffe swv. mache zum vollendeten narren. si lât witze und rîchtuom sich kundeclîchen treffen und alsô vaste ereffen troj. 17. c.

vereffe

BMZ

vereffe swv. übertölpele. si dûhte in ir sinne, si heteʒ wol geschaffet und er wær gar veraffet fragm. 23. a.