Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
durri
durriAWB adj. ja-St.: ‚trocken, siccus, torridus, aridus‘ 〈Var.: thurri, durre〉. – Mhd. dürre, dur- re (im Obd. fehlt der Sekundärumlaut vor r + Konsonant [Michels, Mhd. El.buch § 65]), nhd. dürr. Noch bei Luther ist das Adj. zwei- silbig (dürre wie dicke, dünne, feste, schwere).