definitio

definitio (diffinitio) -onis f. 1. Bezeichnung für eine Unterteilung des Repertoires einer Kirchentonart nach der melodischen Entsprechung der Gesänge zu einer bestimmten Melodiegestalt des Versus 2. Kennmelodie zur Charakterisierung der Kirchentonarten (als melismatischer Anhang zu den Antiphonen zur Bestimmung ihres Modus) — 1. term that designates a subdivision of the repertoire of a mode according to the melodic correspondence of those chants with a definite melodic pattern of the verse 2. characteristic melody for the definition of a mode (as melismatic appendage to an antiphon for recognition of the mode thereof) 1 Bezeichnung für eine Unterteilung des Repertoires einer Kirchentonart nach der melodischen Entsprechung der Gesänge zu einer bestimmten Melodiegestalt des Versus — term that designates a subdivision of the repertoire of a mode according to the melodic correspondence of those chants with a definite melodic pattern of the verse a als Untergruppe in der Einteilung der Gesänge einer Kirchentonart — as subspecies in the division of chants within a mode [syn.: differentia, divisio, varietas] [s.IX] LmLTon. Mett. p. 21: Diffinitio I - „Seculorum amen“, „Ecce nomen Domini“, „Angelus Domini nuntiavit“ eqs. LmLTon. Mett. p. 21-59 passim. LmLAurelian. 10, 16: Porro autem duas hic tonus communionum amplectitur definitiones. ... Huius versiculi finis tertie aptatur definitioni, quia et initium habet eiusdem sonoritatis iuxta incoationem sonoritatis tertiae differentiae. LmLAurelian. 13, 12: Est praeterea diffinitio, cuius quidem versus superiori antiphone versu „Ipsi vero“ conectitur. [] LmLAurelian. 14, 2. LmLAurelian. 15, 7. LmLAurelian. 16, 28: Est denique undecima divisio, que ... secernendam putavi a ceteris diffinitionibus. LmLAurelian. 18, 1. LmLAurelian. 18, 4: quot responsoriorum ac quot fuerint antiphonarum seu ceterarum hac in arte degentium definitiones rerum. Sane autentus protus XVII in sese continet varietates ... Autentus deuterus XII in se continet definitiones. Nam introituum recipit II, offertoriorum I, communionum I, invitatoriorum II, responsoriorum II, antiphonarum IIII. LmLAurelian. 18, 7. LmLAurelian. 18, 21: Igitur horum octo tonorum definitionum numerus una in congerie redactus CIIII arbitratur reddere. LmLAurelian. 19, 23. b als Unterscheidung zu einer Hauptgruppe (sonus principalis) in der Einteilung der Gesänge einer Kirchentonart — as differentiation in relation to a principal group (sonus principalis) in the division of chants within a mode [syn.: differentia] [s.XI] LmLBerno ep. 20: Quod si karitatem vestram differentias sive diffinitiones antiphonarum delectat vestro more subnectere. (?) LmLBerno prol. 10, 5: omnis principalis sonus ... semper a finali suo, in quem regulariter desinit, incipiat; differentiae vero, quae ornatus causa peritorum cantorum placito sunt inventae, ita a nobis sint ordinatae, ut cuiusque toni differentia, si qua in ipso finali incipiat, primum locum obtineat ... Ipsas vero differentias quidam diffinitiones vocant. LmLBerno prol. 10, 7: sed hic diffinitionem nihil aliud quam differentiam intellegat, qua initia cantus vel „Seculorum amen“ a sono principalis toni ... suavi ac concordabili quadam differunt diversitate, quamquam nos rectius differentias quam diffinitiones dici debere arbitremur, maxime cum non aliquid ibi, quid sit, diffiniamus perorando, sed varie „Seculorum amen“ canendo aliterque melum ordiendo sonum discernamus a sono. c in Übertragung auf die „Saeculorum amen“-Formel der Psalmtöne — by anology‚ the difference (differentia or ‘saeculorum amen’ formula) for a psalm tone [s.IX] LmLAurelian. 10, 34 p. 141: quanto levius initium duxerit (sc. antiphona), tanto minus fortiter exprimatur diffinitionis ultima pars sive sillaba. ibid. al. LmLAurelian. 13, 15 p. 145. LmLAurelian. 13, 31 p. 146: Secunda versuum responsoriorum est diffinitio, que ita eodemque ritu finem versus peragit, ut modullatio inest responsorii. LmLIoh. Cott. mus. 11, 28: tonorum autem differentiae, quas quidam abusive diffinitiones vocant. 2 Kennmelodie zur Charakterisierung der Kirchentonarten (als melismatischer Anhang zu den Antiphonen zur Bestimmung ihres Modus) — characteristic melody for the definition of a mode (as melismatic appendage to an antiphon for recognition of the mode thereof) [s.IX] LmLTon. Mett. p. 63: quorum quisque tam magistrorum quam discipulorum propriis singillatim utuntur diffinitionibus praeter quartum eiusque discipulum, qui simpla diffinitione in extremitatis ordine nectuntur. ibid. al. (cf. LmLBailey, Formulas p. 38 sq.) [s.XI] LmLBerno prol. 10, 8 app. crit.: [Si qua vero diffinitio hic est dicenda, rectissime diffinitio vocatur finis, quo cantus quisque terminatur.] LmLHermann. mus. p. 49 (p. 141a): Has species (sc. diatesseron primam et quartam) facile etiam una voce cantabis, si eas per consuetam „saeculorum amen“ melodiam inceperis et propria diffinitione terminaveris. Quae quidem diffinitiones licet pleniter et perfecte in finalibus cantentur et superioribus, tamen ultimae neumae in unoquoque quadrichordo a suo non discordant tropo. LmLHermann. mus. p. 52 (p. 142a): Quas (sc. species diapente) item, sicut superius dixi, si consuetis differentiis et diffinitionibus cantaveris, suaves tibi troporum agnitiones comparabis. LmLHermann. mus. p. 63 (p. 147a). LmLTon. Aug. p. 81: Qua ratione toni septimus et octavus una contenti []sint diffinitione. ibid. al. LmLTon. Aug. p. 82-83. LmLTon. Aug. p. 87: determinaverunt magistri huius artis cuilibet tonorum quasdam acclines cognate et faciliter se antiphonarum extremitati applicantes melodias, quas similitudine quadam vocaverunt diffinitiones. ibid. al. LmLTon. Aug. p. 106b-107b. LmLTon. Aug. p. 127a.