Eintrag · Meyers Konv.-Lex. (1905–09)
- Anchors
- 2 in 2 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 2
- Verweise raus
- 1
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 19./20. Jh.
-
—
Spezialcarní
Ladinisch-Deutsch (Mischí)
carní [car·ní] m. (-nis) 1 Beutel m., Säckchen n. 2 Vorratstasche f. ◆ carní dal stöp Staubsack m.; carní dala farina Me…
Verweisungsnetz
5 Knoten, 3 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit carni
31 Bildungen · 31 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
carni‑ als Erstglied (30 von 31)
Carnicer
Herder
Carnicer , Don Ramon, ausgezeichneter span. Operncomponist, geb. 1789 zu Tarrega in Catalonien, bildete sich unter Queralt u. Carlos Baguer,…
carnich
LDWB1
carnich [cạr·nich] I adj. (-cs, -ca) karnisch II m. ‹geol› Karn n ., karnische Stufe ◆ Alpes Carniches/Ciadëna Carnica ‹geog› Karnische Alpe…
carnier
DWB
carnier , karnier , m. pera, sacculus, theca, ledertasche, hirtentasche. Henisch 589 . Stieler 932 hat karnir, kärnir, schulkarnir, speiseca…
carniersack
DWB
carniersack , m. pleonastisch mit sack zusammengesetzt: was liegt hier vor ein karniersack? Weise Masaniello 38 .
Carnieß
Adelung
Carnieß , S. Adelung Karnieß .
carniesz
DWB
carniesz , n. franz. corniche, it. cornice ( mit a für o, wie in capelle für copelle, carnette, weiberhaube für cornette), der obertheil, di…
carnieszblei
DWB
carnieszblei , n. den glasern fensterblei, in carnieszgestalt gezogen.
carnieszhobel
DWB
carnieszhobel , m. zum aushobeln von carniesz und zierrat.
carnieszstahl
DWB
carnieszstahl , m. zum drehen der carniesze.
carnifarium
MLW
* carnifarium v. * carnevarium . Erb
carnifarius
MLW
* carnifarius , -a, -um . ad praeparationem ciborum carneorum aptus — der Zubereitung von Fleischspeisen dienend, Fleisch- : Vita Gebeh. Sal…
carnifex
MLW
carnifex , -icis m. 1 strictius: a qui poenas capit, exsecutor (officialis), tortor — Scharfrichter, Henker, Henkers-, Folterknecht ( cf. Gl…
carniffel
DWB
carniffel , carnöffel , s. K .
Carnification
Herder
Carnification , lat., Verfleischung, Umwandlung in Fleisch, nannte man früher in der Medicin diejenige pathologische Substanzveränderung meh…
carnificina
MLW
carnificina (-cia) , -ae f. 1 locus tormenti — Folterkammer , -stätte : Gozech. epist. 12 quem (sapientem) ... non in Phalaridis tauro vel -…
carnificium
MLW
carnificium , -i n. taberna lanii, laniena — Schlächterei, Fleischbank : Chart. Sil. D I 45 p. 28,32 (ed. H. Appelt. 1963; a. 1175) tradidit…
carnifico
MLW
carnifico , -are carnificare . 1 proprie: a cruciare, trucidare — foltern , abschlachten ( cf. Gloss. IV 124,17 St.-S. -o carnifico martiro.…
carnificus
MLW
carnificus , -a, -um . 1 adi. : a qui tortoris est — Henkers : Alcuin. epist. 307 p. 471,3 quicquid diabulus per eorum (Iudaeorum) -as carni…
carnifluus
MLW
* carnifluus , -a, -um . carne abundans — (über)reich an Fleisch : Flor. Lugd. carm. 4,107 -is carnifluis epulis servit numerosa coturnix. P…
carniger
MLW
carniger , -era, -erum . e carne consistens — aus Fleisch (bestehend) : Vita Sigir. 15 (MGMer. IV p. 615,24) licet adhuc -um carnigerum corp…
carnilentus
MLW
carnilentus , -a, -um . carnosus — fleischig : Albert. M. animal. 22,25 sunt ... ei (camelo) ... carnum pulpis vestigia -a carnilenta ( cf. …
carniprivium
MLW
* carniprivium sim. v. carnispr- carnisprivium .
Carnis delicta
Meyers
Carnis delicta (lat., »fleischliche Vergehen«), s. Sittlichkeitsverbrechen .
carnislevamen
MLW
* carnislevamen (-il-, carnis levamen) , -inis n. tempus ieiunium quadragesimale praecedens — Vorfasten-, Faschingszeit : Cod. Wang. Trident…
carnisprivialis
MLW
* carnisprivialis (-ip-) , -e . tempore ieiunium quadragesimale antecedente praestandus — in der Vorfastenzeit zu liefern , Fastnachts- : Ch…
carnisprivium
MLW
* carnisprivium (-ip-, carnis privium) , -i n. (caro et privare, cf. S. Battaglia, Grande Dizionario della lingua italiana. II. 1962. p. 787…
carnivola
MLW
* carnivola (-re) , -ae f. (caro et volare ut vid. , cf. * carnelevare) dies ultimus ieiunium quadragesimale praecedens — letzter Vorfastent…
carnivor
LDWB1
carnivor [car·nị·vor] I adj . (-s, -a) fleischfressend II m. (-s) Fleischfresser m. → mangiacern .
Carnivŏra
Meyers
Carnivŏra (lat., »Fleischfresser«), Ordnung der Säugetiere, soviel wie Raubtiere (s. d.).
carnivore
MLW
* carnivore v. * carnivola .