lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

carní

Lex. bis spez. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

LDWB1
Anchors
2 in 2 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
2
Verweise raus
1

Eintrag · Ladinisch-Deutsch (Mischí)

carní

Bd. 1, Sp. 1
carní [car·ní] m. (-nis) 1 Beutel m., Säckchen n. 2 Vorratstasche f. carní dal stöp Staubsack m.; carní dala farina Mehlbeutel m.; carní dales viscëtores ‹umor› Zwischenträger(-in) m.(f.); carní de dlacia Eisbeutel m.; carní de plastica Plastikbeutel m.; carní de sanch ‹med› Blutbeutel m., Blutkonserve f. jí cun le carní ‹pop› betteln, um Almosen bitten; trá sö valgügn cun le carní ‹pop› jdn. in Armut aufziehen. no daurí le carní deplü co che al ne se lascia tu den Beutel nicht weiter auf, als er geschlitzt ist.
523 Zeichen · 15 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Carni

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Carni , Volk, s. Karner .

  2. Spezial
    carní

    Ladinisch-Deutsch (Mischí)

    carní [car·ní] m. (-nis) 1 Beutel m., Säckchen n. 2 Vorratstasche f. ◆ carní dal stöp Staubsack m.; carní dala farina Me…

Verweisungsnetz

5 Knoten, 3 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 3 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit carni

31 Bildungen · 31 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

carni‑ als Erstglied (30 von 31)

Carnicer

Herder

carni·cer

Carnicer , Don Ramon, ausgezeichneter span. Operncomponist, geb. 1789 zu Tarrega in Catalonien, bildete sich unter Queralt u. Carlos Baguer,…

carnich

LDWB1

car·nich

carnich [cạr·nich] I adj. (-cs, -ca) karnisch II m. ‹geol› Karn n ., karnische Stufe ◆ Alpes Carniches/Ciadëna Carnica ‹geog› Karnische Alpe…

carnier

DWB

car·nier

carnier , karnier , m. pera, sacculus, theca, ledertasche, hirtentasche. Henisch 589 . Stieler 932 hat karnir, kärnir, schulkarnir, speiseca…

carniersack

DWB

carni·er·sack

carniersack , m. pleonastisch mit sack zusammengesetzt: was liegt hier vor ein karniersack? Weise Masaniello 38 .

carniesz

DWB

carniesz , n. franz. corniche, it. cornice ( mit a für o, wie in capelle für copelle, carnette, weiberhaube für cornette), der obertheil, di…

carnifarius

MLW

* carnifarius , -a, -um . ad praeparationem ciborum carneorum aptus — der Zubereitung von Fleischspeisen dienend, Fleisch- : Vita Gebeh. Sal…

carnifex

MLW

carni·fex

carnifex , -icis m. 1 strictius: a qui poenas capit, exsecutor (officialis), tortor — Scharfrichter, Henker, Henkers-, Folterknecht ( cf. Gl…

Carnification

Herder

Carnification , lat., Verfleischung, Umwandlung in Fleisch, nannte man früher in der Medicin diejenige pathologische Substanzveränderung meh…

carnificina

MLW

carnificina (-cia) , -ae f. 1 locus tormenti — Folterkammer , -stätte : Gozech. epist. 12 quem (sapientem) ... non in Phalaridis tauro vel -…

carnificium

MLW

carnificium , -i n. taberna lanii, laniena — Schlächterei, Fleischbank : Chart. Sil. D I 45 p. 28,32 (ed. H. Appelt. 1963; a. 1175) tradidit…

carnifico

MLW

carnifico , -are carnificare . 1 proprie: a cruciare, trucidare — foltern , abschlachten ( cf. Gloss. IV 124,17 St.-S. -o carnifico martiro.…

carnificus

MLW

carni·ficus

carnificus , -a, -um . 1 adi. : a qui tortoris est — Henkers : Alcuin. epist. 307 p. 471,3 quicquid diabulus per eorum (Iudaeorum) -as carni…

carnifluus

MLW

* carnifluus , -a, -um . carne abundans — (über)reich an Fleisch : Flor. Lugd. carm. 4,107 -is carnifluis epulis servit numerosa coturnix. P…

carniger

MLW

carni·ger

carniger , -era, -erum . e carne consistens — aus Fleisch (bestehend) : Vita Sigir. 15 (MGMer. IV p. 615,24) licet adhuc -um carnigerum corp…

carnilentus

MLW

carnilentus , -a, -um . carnosus — fleischig : Albert. M. animal. 22,25 sunt ... ei (camelo) ... carnum pulpis vestigia -a carnilenta ( cf. …

carniprivium

MLW

* carniprivium sim. v. carnispr- carnisprivium .

Carnis delicta

Meyers

Carnis delicta (lat., »fleischliche Vergehen«), s. Sittlichkeitsverbrechen .

carnislevamen

MLW

* carnislevamen (-il-, carnis levamen) , -inis n. tempus ieiunium quadragesimale praecedens — Vorfasten-, Faschingszeit : Cod. Wang. Trident…

carnisprivialis

MLW

* carnisprivialis (-ip-) , -e . tempore ieiunium quadragesimale antecedente praestandus — in der Vorfastenzeit zu liefern , Fastnachts- : Ch…

carnisprivium

MLW

* carnisprivium (-ip-, carnis privium) , -i n. (caro et privare, cf. S. Battaglia, Grande Dizionario della lingua italiana. II. 1962. p. 787…

carnivola

MLW

* carnivola (-re) , -ae f. (caro et volare ut vid. , cf. * carnelevare) dies ultimus ieiunium quadragesimale praecedens — letzter Vorfastent…

carnivor

LDWB1

carni·vor

carnivor [car·nị·vor] I adj . (-s, -a) fleischfressend II m. (-s) Fleischfresser m. → mangiacern .

Carnivŏra

Meyers

Carnivŏra (lat., »Fleischfresser«), Ordnung der Säugetiere, soviel wie Raubtiere (s. d.).