Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
brunft st. F.
brunft , st. F.
- nhd.
- „Brunft“, Gebrüll, Brunstzeit, Geschrei
- Hw.:
- s. brunft (1)
- Q.:
- HvNst (FB brunft), BdN, Reinfr (nach 1291)
- E.:
- zu ahd. breman* (1) 3, st. V. (4), brüllen; germ. *breman, st. V., brüllen; idg. *bʰerem- (2), V., brummen, summen, Pokorny 142; s. idg. *bʰer- (4), V., brummen, summen, Pokorny 135
- W.:
- nhd. Brunft, F., Brunft, DW 2, 431
- L.:
- MWB 1, 1047 (brunft), Kluge s. u. Brunft, Benecke/Müller/Zarncke I, 263b (brunft)