Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
binuzza sw. f.
sw. f., nhd. binse.
Nur obd. Glossenbelege vom 12. Jh. an.
pin-: nom. sg. -ice Gl 4,235,46; dat. sg. -ezen 1,326,31; acc. pl. -azun 2,4,7. — bin-: nom. sg. -iza Gl 4,235,11; -se 3,325,52 (SH f, 14. Jh.).
Binse, Schilf: sarahe ł pinezen [quae cum vidisset fiscellam in] papyrione [, misit unam e famulabus suis, Ex. 2,5] Gl 1,326,31 (gegen 10 Hss. saharahi ł binuzzahi, 2 binuzzahi, 3 saharahi ł binuz). pinazun [nam ripa largus utraque, amnibus ut nostris enodes ferre] papyros [aut scirpos algasque leves deducere mos est, Av., Poem. lib. 1,295] 2,4,7. binse iuncus scirpus papyrum 3,325,52. papyrus 4,235,11. papyrio 46.
Vgl. binuz.