Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
binuzza sw. f.
binuzza sw. f. , nhd. binse. Nur obd. Glossenbelege vom 12. Jh. an. pin-: nom. sg. -ice Gl 4,235,46; dat. sg. -ezen 1,326,31; acc. pl. -azun 2,4,7. — bin-: nom. sg. -iza Gl 4,235,11; -se 3,325,52 ( SH f, 14. Jh. ). Binse, Schilf: sarahe ł pinezen [ quae cum vidisset fiscellam in ] papyrione [, misit unam e famulabus suis, Ex. 2,5 ] Gl 1,326,31 ( gegen 10 Hss. saharahi ł binuzzahi, 2 binuzzahi, 3 saharahi ł binuz). pinazun [ nam ripa largus utraque, amnibus ut nostris enodes ferre ] papyros [ aut scirpos algasque leves deducere mos est, Av., Poem. lib. 1,295 ] 2,4,7. binse iuncus scirpus papyru…