Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
binibluomo sw. m.
binibluomo sw. m. , -bluoma sw. ( st.? ) f. , nhd. bienenblume f., vgl. Marzell, Wb. 5,46. — Graff III, 242. Maskulina: pini-pluomin: dat. sg. Gl 2,415,23 ( clm 14 395, 11. Jh. ); bini-blovmen: dass. 4,162,62 ( Sal. c, -n- in -h- korr., vgl. bîbluomo sw. m. ); -blummo: nom. sg. 3,499,8 ( Mülinen’sche Rolle, 11./12. Jh. ). — pine-bluome: nom. sg. Gl 2,684,51 ( Schlettst., zum Mask. vgl. bluomo sw. m. ). Feminina: pini-pluoma: nom. sg. Gl 2,401,14 ( Prag viii H 4, 11. Jh., lat. dat. ). Unbestimmt bleiben: pini-pluomō ( 15. Jh. ), -pluo- men ( 13. Jh. ) : dat. sg. Gl 4,102,1/2.2 ( Sal. a 1 ); bin…