Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
büffel M.
büffel , M.
- nhd.
- Büffel, Ochs, grober Mensch
- Hw.:
- s. bubalen; vgl. mhd. büffel, mnl. buffel
- E.:
- s. frz. buffle, Büffel; spätlat. būfalus, Büffel; gr. βούβαλος (búbalos), M., Büffel, gr. βοῦς (būs), Rind, Gazelle; idg. *gᵘ̯ou-, *gᵘ̯o-, M., F., Kuh, Rind, Pokorny 482
- W.:
- s. nhd. Büffel, M., Büffel, DW 2, 492, DW2 5, 960?
- L.:
- MndHwb 1, 365 (büffel), Lü 69a (buffel)