lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

armo

as. bis lat. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MLW
Anchors
7 in 6 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
9
Verweise raus
8

Eintrag · Mittellateinisches Wb.

armo

Bd. 1, Sp. 967
armo, -avi, -atum, -arearmare. armis instruere, exornarebewaffnen, (aus)rüsten (medial. MLWi. q. arma indueresich rüsten, MLWe. g. l. 30.39): I proprie: A strictius de hominibus: 1 gener.: MLWWaltharius1309 brevibus gladiorum ... telis -tiarmati ... accedere. MLWWiduk. gest. 1,6 quibus (cultellis) -tiarmati ... sub sagis suis procedunt. MLWThietm. chron. 4,73 miles ... haec ad vindicanda -ariarmari iubetur. 6,7 concives adversus ... regem -anturarmantur. MLWCosmas chron. 2,35 p. 132,6 marchio ... a subulco usque ad bubulcum -tosarmatos omnigena specie ferri, a subula usque ad stimulum, omnes iubet paratos esse ad bellum. MLWAnnal. Disib. MLWa. 1095 p. 16,19 feminae ... -taearmatae incedebant. MLWAnnal. Ianuens. I p. 39,31 Ianuenses ... -tiarmati cum loricis et ensibus galeas ... ascenderunt. II p. 71,21 potestas ... fecit -arearmare popolum totum. saepe. MLWrefl.: MLWThietm. chron. 5,3 Herimannus ... contra Heinricum se -vitarmavit. MLWAnnal. Ianuens. III p. 61,14 quam plures ... se -veruntarmaverunt et amicos suos -ariarmari fecerunt. MLWal. in imag.: MLWWalahfr. carm. 63,6,4 Maria virgo te ... servet, -etarmet, protegat. MLWWalth. Spir. Christoph. I 13 iuvat ... nos fide potius -ariarmari quam ferro. MLWChart. Mog. A 451 p. 358,37 (dipl. Heinr. V.) omnium ... manus in nos ... -atarmat archiepiscopus. MLWal. v. et supra p. 241,68. 2 publ. et iur.: a spectat ad usum legibus interdictum: MLWLex Alam. 9 si quis in curte episcopi -tusarmatus contra legem intraverit. MLWCapit. reg. Franc. 293,37 ut, quicumque ex clero esse videntur, arma militaria non sumant nec -tiarmati incedant. MLWal. b spectat ad munus militare: MLWCapit. reg. Franc. 167,6 ut ... fideles ... -tiarmati veniant, id est ... cum lorica et scuto, ancipite atque fuste. MLWEpist. Meginh. 18 p. 212,3 cum semper bini (sc. ministeriales) singulos -arearmare consueverint. B latius: 1 de navibus: a armamentis instruere, in bellum expedirefahrbereit oder kriegsbereit machen: MLWOtto Frising. gest. 1,34 -tisarmatis ... navibus Greciae fines ingrediuntur. MLWAnnal. Ianuens. I p. 61,21 galeas -arearmare dimiserunt, vela et remos in custodia posuerunt (p. 71,7 g. et sagitteas. III p. 116,17. MLWibid. saepe). II p. 86,15 furtim lignum unum -veruntarmaverunt. MLWal. v. et MLWl. 61. p. 968,60. b (militibus) complere bemannen: MLWAnnal. Ianuens. I p. 22,16 navem ... de quadringentis viris -tamarmatam ... abstulerunt. III p. 136,13 -tearmate fuerunt de hominibus civitatis galee (IV p. 150,23 cum lignis -tisarmatis h. et trabuchis vetare ... navium exitum). MLWibid. MLWal. 2 de locis: a munirebefestigen: MLWOtto Frising. gest. p. 2,28 (epist.) quos (pontes) ipsi -verantarmaverant et incastellaverant. b occupare besetzen: MLWAnnal. Ianuens. IV p. 46,26 -tearmate (-tiarmati N) ... sunt omnes porte -torumarmatorum nobilium. 3 de bestiis MLWi. q. aliquem aptum reddere ad pugnandumkampffähig machen, bewehren:MLW Albert. M. animal. 12,225 cornua ... in capite posuit natura, eo quod ibi ... melius -antarmant animal (MLWsim. 12,222). II translate: A (sub)ornare, donareversehen, ausstatten: 1 rebus corpor.: MLWWalth. Spir. Christoph. I 15 olim fatuis -tęarmatę facibus puellae. MLWAdam gest. 2,52 mille navibus [] ... -tusarmatus Chnud occeanum transivit. MLWal. 2 rebus spirit.: MLWAldh. ad Acirc. 112 p. 151,17 divisio dupla gemino -taarmata tempore. MLWWalahfr. Gall. 1,3 mentem serpentino furoris -vitarmavit veneno (cf. Verg. Aen. 10,140). MLWWalth. Spir. Christoph. I 4 adolescentis industria ... zelo pietatis -taarmata. MLWBerth. (?) annal. MLWa. 1078 p. 308,11 apostolica auctoritate fiducialiter linguatus et -tusarmatus. MLWStatut. ord. Teut. p. 129,22 fac eum ... celestibus -ariarmari presidiis. MLWal. MLWrefl.: MLWWalahfr. Wett. 374 se fraude ... -verearmavere ... Saffira et Annanias. B (prae) pararevorbereiten, bereit machen: MLWPass. Leod. 19 (MGMer. V p. 300,7) a diabolicis viris ... -baturarmabatur consilium. MLWWalahfr. Blaithm. 119 precor sensus -arearmare viriles. Berth. (?) annal. MLWa. 1077 p. 299,47 omnes in id ipsum -tiarmati bellum. C corroborarebekräftigen: MLWChart. Meckl. 13772 p. 19,30 (a. 1279) scripta presentia ... sigillo nostro -vimusarmavimus. D inducere, commovere, incitare bewegen, veranlassen, antreiben, aufhetzen: MLWWalahfr. Blaithm. 100 caterva Danorum ... furiis -taarmata malignis. MLWTrad. Ratisb. 157 hac ... cogitatione -tusarmatus ... tradidit ... proprietatem. MLWThietm. (?) chron. 5,24 cum ... appareat, que turba iniquitatis ad hec perpetranda eum -veritarmaverit. MLWNorb. Iburg. Benn. 14 p. 879,40 pacis ... prolixitas ... vulgus ignobile ... in maiores -vitarmavit. MLWOtto Frising. chron. 4,19 p. 208,37 proprias adversus eum (Iohannem) oves -vitarmavit Theophilus. MLWal. MLWc. MLWinf.: MLWThietm. chron. 3 prol. E augeresteigern: MLWThietm. (?) chron. 5,29 Bolislaus ... impietatem suam ad confringenda federa pacis ... in tantum -vitarmavit, ut MLWeqs. F techn. MLWi. q. applicaredarüberziehen: MLWHeraclius 5,17 desuper ipsas (petulas) -viarmavi (ornavi P) vitrum.
5216 Zeichen · 341 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 9.–12. Jh.
    Altsächsisch
    armosw. M. (n)

    Köbler As. Wörterbuch

    armo , sw. M. (n) nhd. Ärmel, Landspitze, Vorgebirge? ne. sleeve (N.), headland ÜG.: lat. manica GlTr, promunturium GlTr…

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    armosw. m.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +3 Parallelbelege

    armo sw. m. arm-: nom. sg. -o Gl 4,205,8. 207,55 ( beide sem. Trev. ); nom. pl. -on O 2,9,83. 1) Arm des menschlichen Kö…

  3. modern
    Dialekt
    armo

    Rheinisches Wb.

    armo: im Auszählr.: Armo, dawo, domo, Mechel, Fesch on Brut, sunno Nut, neies Spill, zwer aus Koch-Laub .

  4. Latein
    armo

    Mittellateinisches Wb.

    armo , -avi, -atum , -are armare . armis instruere, exornare — bewaffnen, (aus)rüsten (medial . MLW i. q. arma induere —…

Verweisungsnetz

14 Knoten, 12 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 3 Kognat 1 Kompositum 6 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit armo

41 Bildungen · 34 Erstglied · 7 Zweitglied · 0 Ableitungen

armo‑ als Erstglied (30 von 34)

Armo¹dicheit

WWB

Armo¹dicheit Armseligkeit. „ Dat lusige Wäwerstüg. Kann van Armödigheit net gapen, ...“ ( Kr. Borken u. die krfr. Stadt Bocholt Bor Kr. Bork…

armo¹dig

WWB

armo¹dig ⟨ armodech Kr. Grafschaft Bentheim Ben Kr. Grafschaft Bentheim@Hilten Hi Kr. Grafschaft Bentheim@Nordhorn No , „ armödig “ ( Kr. Bo…

Armō¹desweªrk

WWB

Armō¹des-weªrk armselige Wirtschaft. „ Thresken fraog’ Libbeth: ’ Wu geht’t noch bie jou in’n Huse? ’ ’ Och, wu sall’t gaohn? ’t is alle ’n …

Armōdīe

WWB

armo·die

Armōdīe ein Land im Kinderreim. „ As ick in Amadejen kwamm, / Do söh’g ick so veel Wunner: / Dat Kalw, dat lag in’n Weg un sung, / De Katt, …

armö̑de

MNWB

arm·oede

armôde , armö̑de , n. , f. , armôt (armut) , m. , f. , 1. Armut, Elend. 2. die armen Leute. 3. Wohlfahrtseinrichtung. Deminutivum: armö̑deke…

armöre

LDWB1

armo·ere

armöre [ar·mȫ·re] I vb.tr. (armör, armoiü) 1 bewegen, regen, rühren ( → LDWB1 möie) 2 in Bewegung setzen, treiben, antreiben 3 (les ciampane…

armöta

LDWB1

armo·eta

armöta [ar·mȫ·ta] f. (-tes) ‹ant› Bewegung f.

Armogan

Herder

armo·gan

Armogan , bei den Seeleuten so viel als gutes Wetter.

Armoisin

Herder

Armoisin , dünnes seidenes Zeug, Futtertaffet, in Italien und Südfrankreich fabricirt.

armonia

LDWB1

armonia [ar·mo·nī·a] f. (-ies) 1 Harmonie f., Eintracht f., Einigkeit f., Übereinstimmung f., Einvernehmen n. ( → sintonia) 2 Ebenmaß n., Au…

Armoniacus

MLW

Armoniacus v. MLW Ammoniacus . Pape

armonica

LDWB1

armonica [ar·mǭ·ni·ca] f. (-ches) ‹mus› Harmonika f., Handorgel f.

armonich

LDWB1

armo·nich

armonich [ar·mǭ·nich] adj. (-cs, -ca) 1 ‹mus› melodisch, zusammenstimmend, wohlklingend, wohltönend 2 ‹fig› harmonisch, einträchtig, friedli…

(ἁρμονικός)

LmL

harmonicus -a , -um (ἁρμονικός) 1. (nach Zahlenverhältnissen) wohlgeordnet, konsonant, wohlklingend, ‚harmonisch‘ 2. die Harmonik (als mathe…

armoniosité

LDWB1

armoniosité [ar·mo·nio·si·tẹ́] f.sg. Harmonie f. , Zusammenklang m. , Wohlklang m.

armonisaziun

LDWB1

armonisaziun [ar·mo·ni·sa·ziụŋ] f. (-s) ‹mus› Harmonisierung f., Satz m. ◆ armonisaziun a cuntrapunt kontrapunktische Setzweise; armonisaziu…

armonisé

LDWB1

armo·n·ise

armonisé [ar·mo·ni·sẹ́] I vb.tr. (armonisëia) harmonisieren, abstimmen, angleichen II vb.intr. 1 ‹mus› harmonisieren 2 im Einklang stehen 3 …

armonium

LDWB1

armonium [ar·mǭ·nium] m. (-s) ‹mus› Harmonium n .

armonius

LDWB1

armo·n·ius

armonius [ar·mo·niūs] adj. (-sc, -iosa) 1 harmonisch, ausgeglichen, stimmungsvoll 2 (proporzioné) harmonisch, ebenmäßig.

armoniē

KöblerMhd

armoniē , st. F., sw. F. nhd. Harmonie Hw.: vgl. mnd. armonīe Q.: (st. F.) RqvI, RWchr (um 1254), (sw. F.) Minneb (FB armonīe), HvNst (FB ar…

armonîe

MWB

armonîe stswF. ‘Harmonie’ mit susser armonia / sungen vor in zway maidelein. / susser kunde nit gesein / herpfen oder geygen HvNstAp 5970; z…

armonīa

KöblerMhd

armonīa , st. F. Vw.: s. armoniē

armonīe

KöblerMnd

armonīe , F. nhd. Harmonie Hw.: vgl. mhd. armonīe I.: Lw. lat. harmonia E.: s. lat. harmonia, F., Harmonie, Übereinstimmung, Einklang; gr. ἁ…

Armoracea

Herder

Armoracea , s. Herder Meerrettig .

armoracia

MLW

armoracia (am-, -mon-, -riaca, -rica, -tia, -ea MLW sim. ) , -ae f. vel raro

armoracium

MLW

armoracium , -i n. 1 lapsana — Ackersenf (Sinapis arvensis L .) : MLW Antidot. Bamb. 14 -ci armoraci semen, quod alii rapistria dicunt. MLW …

armo als Zweitglied (7 von 7)

*harmo

KöblerAhd

*harmo , Adv. Hw.: vgl. as. harmo (2)

adarmo

MLW

adarmo , -atum , -are adarmare . 1 armare — bewaffnen : MLW Chron. Pol. 2,48 universis -tis adarmatis . MLW Narr. de Gron. 39 p. 81,10 ut ..…

*disarmo

MLW

dis·armo

* disarmo (des-) , -atum , -are dearmare . MLW refl. MLW l. 36 . 1 exarmare, armis exuere — entwaffnen : a de hominibus: MLW Gisleb. Mont. c…

exarmo

MLW

exarmo , -avi, -atum , -are exarmare . 1 proprie i. q. armis privare, dearmare — der Waffen berauben, entwaffnen (c. abl . : MLW l. 20): MLW…

inarmo

MLW

inarmo , -are. armare – bewaffnen (in imag.) : MLW Ps. Ven. Fort. Leob. 23 contra huiusmodi nimbi tempestatem caelestibus armis, orationibus…