Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
affin st. f., auch sw.?
st. f., auch sw.?, mhd. affinne, nhd. äffin; mnd. mnl. āpinne; an. apynja. — Graff I, 159 f.
aff-: nom. sg. -in Gl 2,252,5 (M, 2 Hss.). 3,34,2 (5 Hss.). 80,56 (SH A, 5 Hss.). 257,14 (SH a2). 288,17 (SH b, 2 Hss.). 308,33 (SH d). 344,48 (SH g, 3 Hss.). 4,97,31 (Sal. a1, 5 Hss.); -un ebda. (13. Jh.); -en 160,14 (Sal. c, 13. Jh.); -inna 3,34,1 (5 Hss., 11./12. 12. Jh.); -inne ebda. (12. Jh.). 674,26 (13. Jh.); -inn 34,3 (14. Jh.); acc. sg. -in 2,449,41 (11. Jh.); acc. pl. -inna 1,439,1 (M, 2 Hss.). 2,730,9 (2 Hss.); -inne 1,439,2 (13./14. Jh.); -ina ebda. (2 Hss., 12. Jh.); -in 1 (12. Jh., vgl. Braune, Ahd. Gr. § 211a. 1). 5,5,27 (13. Jh.). — aph-: nom. sg. -in Gl 3,446,48 (Echternach 11. Jh.); acc. pl. -ennun 5,5,37 (Zürich, Rhein. 56, 10. Jh.; Schreibfehler?).
eff-: nom. sg. -in Gl 3,80,59 (SH A). 367,8 (Jd); -en 80,59 (SH A, Darmst. 6). 721,47; -inn 34,4; acc. pl. -en 4,269,43 (M); alle Belege 13. 14. Jh. — æffinne: nom. sg. Gl 3,34,2 (11. Jh.); äffynn: dass. 80,58 (SH A, 15. Jh.); öffin: dass. 34,4 (15. Jh.).
abannali Gl 1,298,27 (cod. Paris. 2685, 9. Jh.) ist nach Steinm. aus affinna acc. pl. verstümmelt, s. abannali.
Affenweibchen, Affe (das Tier im allgem. unter Einfluß von lat. simia): affin [classis regis ... ibat in Tharsis, deferens inde ...] simias [3. Reg. 10,22] Gl 1,439,1. 4,269,43. 5,5,27. 37. affin [ante ianuam cum] simia [vir adstitit et cymbala percussit, Greg., Dial. 1,9] 2,252,5. affin [Venerem precaris? comprecare et] Simiam [Prud., P. Rom. (X) 256] 449,41. affinna [canes ... et] simias [... venerati sunt (in Ägypten), Vitae patrum II, 461 b] 730,9. simia 3,34,1. 257,14 (2 Hss. affo). 288,17. 308,33. 344,48. 367,8. 446,48 (2 Hss. affo). 721,47. 4,97,31 (1 Hs. affo). 160,14. affinne ł affe simia 3,674,26. afo uel affin simia 80,56.
Vgl. affo, affa.
Vgl. Palander, Tiern. S. 21.