Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Wind1 m., Präp.
Wind 1 , Pl. Winn' m. Wind; zum seem. und bei Bri. häufigen Abfall des Endungs- n im Akk. von Art. und Adj. vgl. Teu. In de Wind in Nd. Jb. 54, 115ff., Belege s. I 1 c und 2 I. Bewegung der Atmosphäre, wehende Luft 1. Wind als Naturgewalt a. 'dat ... Hagel, Donner, windt, ungeweder und alle ungestmicheit gelindert werde' Gry. Paw. Aaa 1 a ; dat Dack liggt vör Wind ist dem Wind ausgesetzt Wo. Sa. ; ut 'n Wind gahn Windschutz suchen Wa; dor hebben se sick ünner Wind hollen so, daß sie vor dem Wind geschützt waren Lu Döm ; Wind güng gor nich mal Stillfr. Sl. 178; gekoppelt: vör Wind un vör Wag' …