lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

traf

an. bis Dial. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 6 Wörterbücher
Anchors
10 in 6 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
7
Verweise raus
5

Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)

traf m.

Bd. 21, Sp. 1025

traf , m. , das treffen, der schlag, stosz, zu treffen. bereits mhd. bezeugt, s. th. 2, 1326: graunvoll brüllte der grosze schild von dem trafe der spitze ... und hindurch fuhr Pelions esche, dasz laut der schild erkrachte vom trafe Bürger 1, 233 Bohtz; noch in einigen dialekten: Rückert unterfränk. 183 ; Jecht Mansfeld. ma. 113 a ; Göpfert sächs. erzgebirg. 113 a .

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–14. Jh.
    Altnordisch
    trafst. N. (a)

    Köbler An. Wörterbuch

    traf , st. N. (a) nhd. Kopftuch Hw.: s. trefr, trǫf L.: Vr 596a

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    traf

    Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +1 Parallelbeleg

    traf prät. s. trëffen.

  3. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    trafm.

    Grimm (DWB, 1854–1961) · +3 Parallelbelege

    traf , m. , das treffen, der schlag, stosz, zu treffen. bereits mhd. bezeugt, s. th. 2, 1326: graunvoll brüllte der gros…

  4. modern
    Dialekt
    Traf

    Bayerisches Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    Traf Band 4, Spalte 4,208-210

Verweisungsnetz

22 Knoten, 12 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 12 Sackgasse 9

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit traf

39 Bildungen · 34 Erstglied · 5 Zweitglied · 0 Ableitungen

traf‑ als Erstglied (30 von 34)

Trafalgar

Herder

traf·algar

Trafalgar , span. Vorgebirge zwischen Tarifa u. Cadix, berühmt durch Nelsons Seesieg am 22. Okt. 1805.

Trafari

ElsWB

traf·ari

Trafari [Tràfâri Illk. Str. Z. ] m. 1. Lärm, freudiger Jubel. Mor ge n het d e r Schwane nwirt Hochzit, dis wurd e T. gë be n! Illk. ‘Hasst …

Trafausleⁿ

Idiotikon

Trafausleⁿ Band 6, Spalte 637 Trafausleⁿ 6,637

trafëi

LDWB1

tra·fei

trafëi [tra·fëi] m. (-s) (Trifolium) ‹bot› Klee m. ◆ trafëi a fer da ciaval (Hippocrepis comosa) ‹bot› Hufeisenklee m.; trafëi blanch (Trifo…

trafen

Lexer

trafen s. draben.

Trǘffeljāgd

Adelung

Die Trǘffeljāgd , plur. die -en, eine uneigentliche Benennung des Aufsuchens der Trüffeln durch abgerichtete Hunde oder Schweine. Die sich d…

traffen

MeckWB

Wossidia traffen stark auftreten Ro Rostock@Marlow Marl ; Rda.: is gaut, dat de Flöh kein Haufisen up hebben, süs trafften sei einen 'n Lock…

traffer

Idiotikon

traf·fer

traffer Band 14, Spalte 350 traffer 14,350

Traffik

Idiotikon

Traffik Band 14, Spalte 350 Traffik 14,350

traffikieren

Idiotikon

traffikieren Band 14, Spalte 350 traffikieren 14,350

traficamënt

LDWB1

traficamënt [tra·fi·ca·mënt] m. (-nc) ‹pop› Schiebung f., unsauberes Geschäft.

traficant

LDWB1

traficant [tra·fi·cạnt] m. (-nc) Schacherer m., Schieber m. ◆ traficant a fosch Schmuggler m.; traficant de droga Rauschgifthändler m., Deal…

traficé

LDWB1

traficé [tra·fi·ćẹ́] vb.tr. (traficia) durchbohren, durchstechen, spießen. ▬ traficé valgügn cun i edli jdn. mit Blicken durchbohren.

trafich

LDWB1

traf·ich

trafich [trạ·fich] m. 1 Verkehr m., Verkehrswesen n. 2 (movimënt) Betrieb m. ◆ trafich de strada/trafich stradal Straßenverkehr m.; trafich …

trafiché

LDWB1

tra·fiche

trafiché [tra·fi·chẹ́] vb.intr. (trafichëia) 1 ‹pop› treiben, hantieren 2 handeln, Handel treiben 3 (smughelné) schmuggeln. ▬ trafiché de dr…

traficiada

LDWB1

traficiada [tra·fi·ćiạ·da] f. (-des) Durchstich m.

Trafik

Herder

Trafik , vom ital. traffico , Handel, Verkauf, besonders Verkauf selbstgefertigter Waaren; Trafikant , Verkäufer.

Trafikant

DRW

trafik·ant

Trafikant, m. Händler, Kaufmann bdv.: Trafikierende dahero kheine schedae des dreyßigist, sondern nur der abgelegten mauth oder aufschlags z…

trafikieren

DRW

trafik·ieren

trafikieren, v. zu frz. trafiquer Handel treiben weil der schüttings-elterman ... bey ablegung der drögerechnung, so ein werk ist, das dem g…

Trafikierende

DRW

Trafikierende, m. wie Trafikant den licent-bedienten ... gebuͤhret, den trafiquirenden alle beforderung in ihrem handel ... wiederfahren zu …

trafognanza

LDWB1

trafognanza [tra·fo·gnạn·za] f. (-zes) Durchlässigkeit f. ◆ trafognanza dl terac Bodendurchlässigkeit f.

trafognaziun

LDWB1

trafognaziun [tra·fo·gna·ziụŋ] f. (-s) Durchdringung f.

trafogne

LDWB1

trafogne [tra·fọ·gne] vb.intr. (trafogn, trafognü) sickern, einsickern, durchsickern, versickern, durchtränken, infiltrieren, sich verlaufen…

trafognënt

LDWB1

trafognënt [tra·fo·gnënt] adj. (-nc, -a) porös, durchlässig → che lascia tres .

trafognü

LDWB1

trafognü [tra·fo·gnü] adj. (-s, -da) durchtränkt, durchnässt.

trafognüda

LDWB1

trafognüda [tra·fo·gnü·da] f. (-des) Infiltration f. , Einsickern n . → infiltraziun

trafognus

LDWB1

trafognus [tra·fo·gnūs] adj. (-sc, -gnosa) durchlässig, porös.

traf als Zweitglied (5 von 5)

*straf?

KöblerMnd

*straf? , Präf.? nhd. „Straf...“ Hw.: s. strafbōte, strafexempel E.: s. straffe W.: s. nhd. Straf…, Präf., Straf…, DW-?

Dod'sstraf

MeckWB

dod·s·straf

Wossidia Dod'sstraf f. Todesstrafe: dor is jo Dod'sstraf up Ro Rostock@Körkwitz Körkw .

Gottstraf

Wander

gotts·traf

Gottstraf Das is e Gottstraf. – Tendlau, 399. Eine Geisel für andere.

штраф

RDWB2

штраф Strafzettel m Geldbuße f , Geldstrafe f