Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
sturmen sw. V. (1a)
sturmen , sw. V. (1a)
- nhd.
- „stürmen“, toben, lärmen, kämpfen, bedrängen
- ne.
- „storm“ (V.), rage (V.)
- ÜG.:
- lat. agonizare Gl, conturbari N, perstrepere Gl, strepere Gl, tumultuari Gl, T, tumultum affectuum incumbere N, turbari N
- Hw.:
- vgl. as. sturmon*
- Q.:
- Gl (4. Viertel 8. Jh.), N, OT, T
- E.:
- germ. *sturmjan, sw. V., stürmen; s. idg. *tu̯er- (1), *tur-, V., drehen, quirlen, wirbeln, bewegen, Pokorny 1100
- W.:
- mhd. stürmen, sw. V., lärmen, wüten, stürmen
- nhd.
- stürmen, sw. V., stürmen, kriegerisch anrennen, DW 20, 610
- L.:
- ChWdW8 285a (sturmen), ChWdW9 823b (sturmen), EWAhd 8, 1335
- Son.:
- Tgl02 = Freisinger Moralia-Glossen (München, Bayerische Staatsbibliothek Clm 6300) (4. Viertel 8. Jh.)