Hauptquelle · Lothringisches Wb.
Stiwen f.
ElsWB PfWB RhWB RhWB Stiwe n [štíwə Fo. Av. Sgd. Lix. u. s.] f. pl. 1. Laune, Lust: wann er grad Stiwen hat, dann schafft er. — 2. verrückte Ansichten oder Einfälle: was hosch de wider dortiche St. am Kopp Lix. Er hat en Stiwen er hat einen Sparren Av. — lux. Stîpen wunderliche Anfälle LLU Ga. 433 .