Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
steinicht
steinicht, adj.
-
[census:] ii morgen an dem steynechten stucke1348 HessUrk.(Baur) III 300
-
eyn hube landis ... by der steinechten wysen1364 ArnsburgUB. 571
-
eyn stucke lyt in frauw A. hobe vnde stoisset vnden in den steynichten syffen vnde stoisset oben wider H.W.s velt1467 Delius,Hauberge 106
-
an ebenem weg, nit steynecht noch bergecht sol es geritten werden1535 Alemannia 3 (1875) 70