Eintrag · Dt. Etym. Rechtswb. (Köbler)
Sparer M.
Sparer, M. ›wer spart (16. Jh.), Inhaber eines Sparkontos‹, s. sparen
Eintrag · Dt. Etym. Rechtswb. (Köbler)
Sparer, M. ›wer spart (16. Jh.), Inhaber eines Sparkontos‹, s. sparen
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Adelung (1793–1801) · +4 Parallelbelege
Der Sparer , des -s, plur. ut nom. sing. derjenige, welcher spart, d. i. Geld zum künftigen Gebrauche sammelt; doch nur …
Elsässisches Wb. · +3 Parallelbelege
Sparer [ʿSpârər Str. Dehli. ; ʿSpôrər K. Z. ] m. sparsamer Mensch. Spw. D e r Sporer muess e Vertuener han Z. ähnl. Dehl…
Wander (Sprichwörter)
Sparer 1. An iada Spoara gfint an Ziara. ( Steiermark. ) – Firmenich, II, 766, 47. Ein jeder Sparer findet einen Zehrer.…
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
8 Bildungen · 1 Erstglied · 6 Zweitglied · 1 Ableitungen
Ableitung von sparer
spar + -er
sparer leitet sich vom Lemma spar ab mit Suffix -er.
DWB
ausschlagsparer , m. kein elenkürzer, meszschürzer, ausschlagsparer. Garg. 280 a .
Idiotikon
Brōtsparer Band 10, Spalte 410 Brōtsparer 10,410
DWB2
dampfsparer m. : 1877 Karmarsch/H. techn. wb. ( 1876 ) 2,584.
Idiotikon
Unschlichtsparer Band 10, Spalte 410 Unschlichtsparer 10,410
DWB
versparer , m. , wer spart, verspart; nur mundartlich bezeugt: fersperer, versparer. nom fəršprər kømt dər fərtrər ( nach dem sparer kommt…
DWB
wortsparer , m. , s. das vorige: denn nie war ein philosoph ein gröszerer wortsparer, als er ( Aristoteles ) Lessing 10, 110 M.; vgl. 17, 74…
DWB
versparer , m. , wer spart, verspart; nur mundartlich bezeugt: fersperer, versparer. nom fəršprər kømt dər fərtrər ( nach dem sparer kommt…