Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sedalgomo sw. m.
sw. m.
sedal-comun: nom. pl. Gl 2,318,1 (Re).
Verschrieben (?): sedal-com-: nom. pl. -um Gl 2,310,21 (Rb; l. -un, Steinm.); dass.? -ono 318,1 (Jb; -k-; oder gen. pl. (?), s. u.).
einer der Engelschöre (vgl. RAC 5,112 f., bes. 113): sedalcomun [cui ad vindictam malorum, remunerationemque bonorum, angeli, archangeli,] throni [, principatus, et dominationes obsequuntur, Greg., Hom. I,12 p. 1478] Gl 2,310,21. sedalcomun throni [zu:] throni [quoque illa agmina sunt vocata, quibus ad exercendum iudicium semper deus omnipotens praesidet, oder zu:] throni [dei dicti sunt hi, qui tanta divinitatis gratia replentur, ut in eis dominus sedeat, ebda. II,34 p. 1605] 318,1 (hat der Glossator von Jb den Nom. Plur. throni gegen den Kontext als Gen. Sing. gefaßt u. fälschlich durch Gen. Plur. wiedergegeben?); zur Erläuterung der Throne u. anderer himmlischer Heerscharen vgl. auch Greg., Hom. II,34 p. 1605 f.