Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
Schwepe
Schwepe, f., m., Schwippe, f.
-
sin geiselstap kann briuwen nit, so kan vür gen sin swippe2. Hälfte 13. Jh. HMS. III 101
-
et domina de Erproide potest eciam habere unam carucam ad molendinum suum et eandem ducens seu vehens tacebit verbis, sed potest cum virga, quam manu tenebit, per sonum dictum clapperen mit der swepen presenciam suam hominibus indicare1404 RhW. II 1 S. 102 Faksimile
-
moeten daerenboven den prince dienen mitter zweep1514 InfHollant 47 Faksimile
-
dat men nene bedelers, de in unser stath nicht wonhaftich sin, staden edder lyden schulle, unde we darenboven hiir yo up der straten bedelen gan, wil de radt mit swepen ut der stad driven laten1518 HildeshUB. VIII 501