Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
schërve stf.
schërve stf. abschnitt vom untern ende eines gefällten baumstammes, sägeklotz. swelich sagmülner des paumes, den er ze pretern sagen wil, abhacket mêr danne die scherv, der geit dem rihter 24 dn. Münch. r. 7,4. vgl. schërpf, schirbe u. Schm. 3,398.