Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
rinta st. sw. f.
rinta st. sw. f. , mhd. nhd. rinde; as. rinda ( s. u. ), mnd. mnl. rinde; ae. rind(e). — Graff II,532. Stark: rint-: dat. sg. -o Gl 2,457,32 ( 2 Hss. ). 542,62 ( vgl. Beitr. 73,202); -a 4,341,46. — rind-: gen. sg. -o Gl 2,512,65 ( 2 Hss.; oder dat., lat. gen. ); -e Np X gl 118 Epil. (= S. IX,16); dat. sg. -a Gl 2,717,65 = Wa 113,27 ( Jh ); acc. sg. -a 1,509,12 = Wa 77,22 ( 2 Hss. ); -e W A 69,27. Schwach: rint-: acc. sg. -un O 3,7,32; -on W C 69,27 [135,28]. — rindûn: dat. sg. Nb 202,15 [167,10] ( lat. acc. ). Nc 806,12 [125,6] (-un). Stark oder schwach: rint-: nom. sg. -a Gl 2,5,15 ( Fulda Aa…