Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
ræmen swv.
ræmen swv. BMZ md. rêmen, ahd. râman aus ahd. râmjan : intr. râmen. mit gen. Frl. Pass. Kulm. r. swer den gîtigen bitet sînes guotes der ræmet sînes vleisches und sînes bluotes Renn. 7953. der wil des tôdes ræmen (: kræmen) ib. 23309. des sîn botschaft kunde rêmen (: nemen u. so immer ) Kirchb. 614,59. saltû der burge schaden rêmen ib. 733,62. 746,50. des besten r. ib. 735,33. welcher worte er wolte rêmen Mbrg. 17 a . mit dat. ir triuwe und ir gelimpf vil næher ræmten dem himelrich denn unser ernst Renn. 6297 ; mit gen. u. dat. der bischof mûst dem könige rêmen sîns willen Kirchb. 609,2. er ge…