Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
rōsten sw. V. (1a)
rōsten , sw. V. (1a)
- nhd.
- rösten (V.) (1), braten
- ne.
- fry, roast (V.)
- ÜG.:
- lat. arere T, confrigere N, fricare Gl, frigere (V.) (1) Gl, refricare Gl, torrere Gl, torridus (= girōstit) MH
- Vw.:
- s. gi-
- Q.:
- Gl, MH (810-817), N, OT, T
- E.:
- germ. *raustjan, sw. V., rösten (V.) (1); s. idg. *reus-?, V., knistern, rösten (V.) (1), Pokorny 868; vgl. idg. *reu- (1), *rēu-, *rū̆-, *h₃reuH-, V., brüllen, brummen, murren, Pokorny 867
- W.:
- mhd. rœsten, sw. V., rösten (V.) (1), braten
- nhd.
- rösten, sw. V., auf dem Roste braten, dörren, verbrennen, DW 14, 1283
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 7, 1152 (rôsten), ChWdW9 687a (rōsten), EWAhd 7, 651