principal

prîncipâlâctor

MNWB

principal·actor

° prîncipâlâctor , m. : Hauptkläger in einem Rechtsstreit (Ub. Brschwg. 1, 386).

prîncipâlanklēgere

MNWB

principal·anklegere

° prîncipâlanklēgere , m. : Hauptkläger in einem Rechtsstreit (Lüb. Urt. 4, 255); — vgl. prîncipâlklēger.

prîncipâlbas

MNWB

principal·bas

*° prîncipâlbas , m. : Labialpfeifenregister des Pedalwerkes der Orgel, ê(i)n p. van 16 vö̂ten dat grāve C is dat F 12 vö̂te (Zs. Hamb. Gesc…

prîncipâlbeddiken

MNWB

° prîncipâlbeddiken , n. : (von der Krippe Jesu:) erstes Bettchen, dit êrste p. dîns hêren (Veghe ? Lect. 16).

prîncipâlbeklachter

MNWB

° prîncipâlbeklachter ( -klagter ), m. : Hauptbeklagter in einem Rechtsstreit (Ub. Brschwg. 1, 386).

prîncipâlbrêf

MNWB

principal·bref

prîncipâlbrêf , ° prîncipâls- (Soest. Wohlf. 3, 195), ° prîncipâlis- (Meckl. Jb. 24, 204), m. ( Pl. -ve ): Urschrift, Original eines Dokumen…

principâlbrief

Lexer

principal·brief

principâl-brief stm. s. v. a. houbetbrief Gr.w. 2,667.

prîncipâlbrôder

MNWB

principal·broder

° prîncipâlbrôder , m. : Vorsteher eines geistl. Ordens, de gardiân brôder H. B. ... unde sîn p. S. P. (Ribn. Chr. 134).

prîncipâldêⁱl

MNWB

principal·deil

° prîncipâldêⁱl , m. : (in der organisatorischen Struktur des Hansebundes:) regionales Städtebündnis, Hauptteil der Hanse, dat ên jēwelk p. …

(prîncipâl)gêⁱst

MNWB

principal·geist

° (prîncipâl)gêⁱst , prîncipiâl- , m. : Gottbezogenheit , Gottvertrauen, ‚spiritus principalis', gif mî wedder de vröude dînes hêilgēvers un…

prîncipâlhandeler

MNWB

principal·handeler

° prîncipâlhandeler , m. : Verhandlungsführer , Hauptunterhändler (Hanserec. IV 2, 93).

prîncipâlhērde

MNWB

principal·herde

° prîncipâlhērde ( -heirde ), m. : (von Geistlichen:) Oberhirte, ên hêre is unde ên p. dê sîne schâpe bekent (Hieron. Briefe a 187).

prîncipâlheurman

MNWB

prîncipâlheurman s. *° prîncipâl(hü̂r)man.

prîncipâlhö̂vet

MNWB

principal·hoevet

° prîncipâlhö̂vet , n. ( Pl. -de ) : Hauptunterstützer , Betreiber, Verursacher, dat dê van Lü̂bēk ... nê(i)ne p.-de des krîges wêren (Hanse…

prîncipâlhö̂vetman

MNWB

principal·hoevetman

° prîncipâlhö̂vetman , m. : Hauptunterstützer , Betreiber, Verursacher, wê vēl mêr und grȫver straf schal denne dēme jēnigen tôstân und ê(i)…

prîncipâlhö̂vetstôl

MNWB

principalhoevet·stol

*° prîncipâlhö̂vetstôl , m. : Haupteinlage in einem Geldgeschäft (Emder Jb. 5, 1, 141).

prîncipâlhof

MNWB

principal·hof

° prîncipâlhof , m. : Haupthof eines Lehngutes (Cod. trad. Westfal. 4, 314).

prîncipâl(hü̂r)man

MNWB

principal·huerman

*° prîncipâl(hü̂r)man , + -heur- , m. : Vorsteher der Pächter auf einem Gut (N. Staatsb. Mag. 9, 567).

prîncipâlhûs

MNWB

principal·hus

*° prîncipâlhûs ( -huiß ), n. : Hauptgebäude eines Anwesens, eines Lehngutes (Beitr. Dortm. Gesch. 40, 164).

prîncipâlich

MNWB

principal·ich

prîncipâlich s. prîncipâlĩk.

prîncipâlie

MNWB

° prîncipâlie , f. : Hauptgebäude eines Anwesens ?, noch ê(i)n hûs bî der mûren achter der p.n belēgen (Pomm. Kirchenvis. 2, 98).

prîncipâlĩk

MNWB

prîncipâlĩk , -lĩken , -lich , ° prîncipâligen (Ub. Meppen 327), adv. (Superl. -st ): hauptsächlich , in erster Linie, vorrangig; (rechtl.:)…

principalin

DWB

princip·alin

principalin , f. eine weibliche person als principal (2, a ): anwalts principalin ( auftraggeberin ). Abele gerichtshändel 1, 770 ; die frau…

(prîncipâl)insēgel

MNWB

principal·insegel

° (prîncipâl)insēgel , prîncipâls- , n. ( Gen. Sg. -insēgel ): Hauptsiegel, in ōrkunde der wârhê(i)t hebbe wî unser kerken rechte secrêt in …

principalis

GWB

princip·alis

principalis s Prinzipal Lydia Quaas L.Q.

prîncipâlisbrêf

MNWB

principalis·bref

prîncipâlisbrêf s. prîncipâlbrêf.

principalis primus

LmL

principalis·primus

principalis primus -

prîncipâlisprôcûrâtor

MNWB

principalis·procurator

prîncipâlisprôcûrâtor s. ° prîncipâlprôcûrâtor .

principalis quartus

LmL

principalis·quartus

principalis quartus erste, zweite, dritte, vierte authentische Kirchentonart — first, second, third, fourth authentic modes [s.XI] LmL Ton. …

principalis secundus

LmL

principalis·secundus

principalis secundus -

gerichtsprincipal

DWB

gerichts·principal

gerichtsprincipal , m. wie gerichtsherr 2: gerichtprinzipal. J. Paul 2, 14. 11, 13 ; dazu gerichtprinzipalin 2, 16.

theaterprincipal

DWB

theater·principal

theaterprincipal , m. : wie er .. mit reisenden truppen das land durchzog, gleich einem gewöhnlichen theaterprincipal. Holtei vagab. 5 3, 13…