Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
pharisâra st. m. pl.
st. m. pl., frühnhd. phariseer, nhd. pharisäer. — Graff III,348.
Zur Graphie ph- vgl. Franz S. 22 Anm. 3.
pharisara: nom. pl. F 4,30.
phariser-: nom. pl. -a F 4,3; gen. pl. -o 6,27; pharisæra: nom. pl. 17,15. 22 (beide voc.). Verstümmelt: phari ..: nom. pl. F 5,19 (Ausg. pharisaera); pharisær .: dass. 18,6 (voc.; Ausg. pharisaera).
Pharisäer: argengun duo uz pharisara uuorahtun garati exeuntes autem Pharisaei, consilium faciebant F 4,30. duo antuurtun imo (Jesus) einhuuelihhe scribero enti pharisero tunc responderunt ei quidam de scribis et Pharisaeis 6,27. uæ iu euua scaffina enti pharisæra triugara vae vobis, scribae et Pharisaei hypocritae 17,15. 22. 18,6; ferner: 4,3. 5,19 (beide Pharisaei).
Vgl. pharisea.