Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
pharisâra st. m. pl.
pharisâra , -era st. m. pl. , frühnhd. phariseer, nhd. pharisäer. — Graff III,348. Zur Graphie ph- vgl. Franz S. 22 Anm. 3. pharisara: nom. pl. F 4,30. phariser-: nom. pl. -a F 4,3; gen. pl. -o 6,27; pharisæra: nom. pl. 17,15. 22 ( beide voc. ). Verstümmelt: phari ..: nom. pl. F 5,19 ( Ausg. phari saera ); pharisær .: dass. 18,6 ( voc.; Ausg. pharisaer a ). Pharisäer: argengun duo uz pharisara uuorahtun garati exeuntes autem Pharisaei, consilium faciebant F 4,30. duo antuurtun imo ( Jesus ) einhuuelihhe scribero enti pharisero tunc responderunt ei quidam de scribis et Pharisaeis 6,27. uæ iu eu…