Eintrag · Lex. musicum Latinum
noto
noto -avi, -atum, -are (in Notenschrift) ‚notieren‘, mit musikalischer Notation versehen — to write as music, to furnish with musical notation [s.IX] LmLMus. ench. 7, 7: sonos posse notare vel canere non minus quam litteras scribere vel legere. [s.X-XI] LmLPs.-Odo mus. p. 280a: ut eum, qui antiphonarium per monochordi litteras notare debet, qualiter eas distribuat, doceremus. LmLPs.-Odo dial. p. 252b (inde []Trad. Holl. VIII 10, 9. LmLTrad. Holl. VI 31, 6. LmLBonav. Brix. 27, 9). al. LmLGuido prol. 40: Taliter etenim Deo auxiliante hoc antiphonarium notare disposui, ut per eum leviter aliquis sensatus et studiosus cantum discat. LmLGuido micr. 15, 6: tota pars (sc. cantilenae) compresse et notanda et exprimenda est (inde LmLMetrol. 46 p. 83. ad loc.: LmLComm. Guid. 99 p. 147: per notas in libro). LmLGuido reg. 172: solis litteris notare (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 73, 22. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 1, 4. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 2, 27. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 6. LmLBart. Ram. 1, 1, 4 p. 13. LmLFr. Gafur. theor. 5, 6, 3). al. LmLGuido ep. p. 502, 265. LmLComm. Guid. 30 p. 110. al. LmLPs.-Osbern. 14. LmLQuaest. mus. 2, 27 p. 98: Dispone ergo quatuor colores varios per quatuor diversos antiquorum tropos. In protho tam plagali quam autento rubeum habeat colorem, in deutero viridem, in trito croceum, in tetrardo purpureum. Itaque quodcunque melum secundum hanc artem vel ipse notaveris vel ab alio notatum videris, color ipse, ad quem quatuor modorum pertineat, mox aperte designabit. al. LmLIoh. Cott. mus. 22, 74: Ut autem ista depravatio manifestius videatur, praemissam antiphonam irregularibus neumis notatam simul cum „Saeculorum amen“ supponimus. [s.XII] LmLGuido Aug. 515: Qui vero cantus viciose conposuerunt vel bene compositos male notando vel cantando postmodum depraverunt, si has cantuum diligentius attendissent proprietates, non tot cantuum emersissent improprietates (sim. Ton. Cist 79). al. LmLAnon. Cist. I 23 p. 25: Praemunitos autem esse volumus eos maxime, qui libros notaturi sunt, ne notulas vel coniunctas disiungant vel coniungant disiunctas, quia per huiusmodi variationem gravis cantuum oriri potest dissimilitudo (sim. LmLAnon. Cist. II c. 1151A). LmLAnon. Cist. I 57 p. 29: Nullus enim cantus, qui sine ipso (sc. b rotundo) notari potest, per ipsum notari debet. LmLAnon. Cist. I 68 p. 30: Similiter hanc antiphonam „Nos qui vivimus“ secundum quod fere ubique cantatur, cum principaliter ac proprie terminari habeat in ⋅D⋅ et sit secundi toni, notant eam iniqui praevaricatores in ⋅G⋅ per B rotundum et sacramento asserunt eam esse octavi toni. LmLAnon. Cist. I 14 p. 35: Est igitur triplex ratio, quare cantibus decem voces attribuantur, psalterii auctoritas, dignitatis aequalitas et notandi necessitas. al. LmLAnon. La Fage I 11, 3: si cantum primi toni vis facere, accipe huius figurae primam vel secundam lineam litterarum secundum initiales et dato cantui principio, secundum quod supra docuimus, perambula canendo vel notando a meta inferiori usque ad metam superiorem, quocumque volueris, tamen in initialibus, scilicet in ⋅D⋅ vel in ⋅a⋅, finem facias et cantum primi toni fecisti. al. LmLTheinr. Dov. 3, 14 p. 296, 15. [s.XIII] LmLMus. man. 57, 43. al. LmLAmerus 25, 2: Prima semibrevis per se notata est longa, secunda tenet dimidietatem unius brevis (sequitur exemplum). Semibrevis cum aliis coniunctionibus notata continet in se medietatem unius brevis (sequitur exemplum). LmLElias Sal. 5 p. 21a: puncti coniuncti in libro bene notato dividi non debent pro pausa facienda. LmLElias Sal. 28 p. 55a: et in illo cantu, ubi non est mensura linearum, sed est notatum per notarium aliquotiens forte (ms.; ed.: fore) distemperatum, non est mirum, si aliquotiens in illis libris quandoque male cantatur. al. LmLFranco Col. 12, 3: ab ipso tamen secundo modo differt (sc. copula) dupliciter, scilicet in notando et proferendo: in notando, quia secundus modus in principio simplicem longam non habet; copula vero habet. LmLFranco Col. 14, 4: quicquid notatur in longa simplici nota, longum est (inde LmLQuat. princ. 4, 2, 49). al. LmLTrad. Garl. plan. III 77: Semiexatonus a minori non ponitur, quia non potest notari. LmLTrad. Garl. plan. V 190: omnis cantus aut est cum littera aut sine littera. Si fit cum littera, debet notari per simplices figuras. al. LmLAnon. Couss. IV p. 50, 26: Quidam vero fuit alius Anglicus et habebat modum Anglicanum notandi. LmLAnon. Couss. IV p. 60, 28: semper tenor solebat sumi ex cantu ecclesiastico [] notato quatuor regulis. al. LmLPs.-Mur. summa 1229. LmLWalt. Odingt. 5, 4, 47: Nec oportet in cantu notando omnes claves apponere, sed una sufficit quattuor vel quinque lineis super et sub ea computando. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 30c, 8. al. LmLGuido Dion. 1, 1, 225: Non enim video, quod neuma quinti toni ... sine falsa musica possit convenienter notari. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 7, 4. LmLIoh. Mur. comp. 7, 6. LmLIac. Leod. spec. 5, 24, 14: Intelligendum est modum notandi praedictum esse sumptum a Guidone. ... Nunc autem non notamus cantus per litteras, sed per quasdam alias figuras, quas cantuum vocamus notas. LmLIac. Leod. spec. 6, 41, 19: si convenienter in vocibus naturalibus notari possent (sc. cantus) et finiri, et tunc ibi illos notare deberent et, si non, tunc ad affinales haberent recurrere. LmLIac. Leod. spec. 6, 72, 29: Alius enim est notandi modus in cantu mensurato et in plano, licet cantus mensuratus notis utatur quadratis. LmLIac. Leod. spec. 6, 73 passim. al. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 15: Magis tamen Gregorius varium cantum musicalem ... dictavit et neumavit sive notavit. al. LmLGoscalc. 1, 9 p. 108, 1. al. LmLHeinr. Eger 5 p. 63. al. LmLIoh. Vetul. 48, 2. al. LmLMens. Item notandum p. 415a: notatum est omnino notis cavatis et vacuis. ibid. al. [s.XV] LmLIoh. Olom. 5 p. 16. al. LmLProsd. exp. 64, 11. LmLIac. Theat. 36. LmLUgol. Urb. 2, 34, 51: ⋅C⋅ primum quadrum in secundo tenore positum est, ut nota sibi serviens per minoris semitonii distantiam a sequente unisono perficiatur, sed ⋅B⋅ sequens molle notatur, ut eius nota cum sibi superius respondente perfectam valeant efficere sextam. al. LmLGeorg. Ans. 3, 252. al. LmLTrad. Holl. II 4, 217: sequitur alia differencia 4ti toni, que secundum aliquas ecclesias ita notatur, ut hic sequitur: (sequitur exemplum). al. LmLTrad. Holl. III 17, 35. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 12, 3. LmLTrad. Holl. V 4, 359. al. LmLIoh. Tinct. pr. 3, 5, 14. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 29: pausa brevis detur, si linea bina notetur. LmLIoh. Tinct. exp. 3, 23. LmLFr. Gafur. op. 5, 6. LmLBart. Ram. 1, 2, 2 p. 29: Quando igitur ex mi fa est faciendum, tali signo perscribunt (sc. cantores), scilicet rotundo; sed quando ex fa mi, hoc signo notant, scilicet ♮ quadro vel hoc . LmLGuil. mon. 3 p. 22. al. LmLLad. Zalk. B 29. al. LmLGuill. Pod. ench. 36 p. 395. LmLFr. Gafur. pract. 2, 11: Septima brevis perfecta est puncto perfectionis notata. al. LmLCompend. mus. 29: litterae, quae in gravibus in linea notantur, in acutis in spatio demonstrantur, et quae in acutis in spatio sunt notatae, in superacutis in linea sunt scriptae. saepius