Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
nîdîg adj.
nîdîg adj. , mhd. nîdec, nhd. neidig; mnd. nîdich, mnl. nidich; ae. níðig ( vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 653 ). — Graff II,1032. nid-ic: Grdf. Gl 2,50,60 ( Jb ). 3,5,4 ( Voc. ). Npgl 100,5 (nî-, -k); -ig-: nom. sg. m. -er O 5,23,113; nom. sg. n. -az 3,14,118; nom. sg. f. -iu Gl 2,767,37; gen. pl. m. -ir 1,784,30 ( M, 2 Hss. ); acc. pl. m. -e Npw De ps. gr. 1. — nidhigun: acc. pl. m. I 41,5/6 ( zu -dh- der Pariser IsidorHs . vgl. Franck, Afrk. Gr. 2 § 93 ). — nithigun: nom. pl. m. O 5,21,16. Verstümmelt: .. ige: acc. pl. Np X gl 118 Epil. ( = S. IX,13, vgl. K.-T. 10,481a,10 ; l. nîd ige ; .. ure Au…