Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nabal st. m.
st. m., mhd. nhd. nabel; mnd. nāvel, mnl. navel. — Graff II,996 s. v. nabalo.
Alle Belege im Nom. Sing.
nab-el: Gl 1,551,23 (M). 3,52,32. 73,21 (SH A). 262,68 (SH a2). 291,12 (SH b). 347,9/10 (SH g; nach -l Rasur). 511,1. Hbr. I,132,229; -il: Gl 1,385,40 (M). 551,19 (M, 2 Hss.). 4,263,13 (M). ZfdA. 68,68 (M); -l: Gl 3,354,11. — napl: Gl 3,73,21 (SH A, clm 23796, 15. Jh.). — nau-el: Gl 3,363,9 (Jd); -il: 73,20 (SH A) 1) Nabel: nabil umbilicus [tuus crater tornatilis, numquam indigens poculis, Cant. 7,2] Gl 1,551,19 (9 Hss. nabalo). nabel umbilicus 3,52,32 (im Abschn. Versus De membris humanis). 354,11. 363,9. 511,1 (vgl. oefalon i. umbilicum, onix umbilicus, CGL III,571,10. 11). 2) Bauch: nabel ventriculus Gl 3,262,68 (2 Hss. nabalo). 347,9/10 (2 Hss. nabalo). ventriculus umbiculus 291,12 (1 Hs. nabalo). umbilicus [quod sit umbus iliorum vel ventriculus, Hbr. I,132,229] 73,20 (im Abschn. De membris hominis). Hbr. I,132,229. 3) Mittelpunkt: nabil [rursumque Gaal ait: ecce populus de] umbilico (Hs. -licus) [terrae descendit, Jud. 9,37] Gl 1,385,40 (3 Hss. nabalo, 1 Hs. nabalo ł tiufî, 8 Hss. tiufî). 4,263,13. ZfdA. 68,68.
Komp. rôtnabal, ohsenabel mhd.; vgl. nabalîn.
Vgl. nabalo.