Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
nabal st. m.
nabal st. m. , mhd. nhd. nabel; mnd. nāvel, mnl. navel. — Graff II,996 s. v. nabalo. Alle Belege im Nom. Sing. nab-el: Gl 1,551,23 ( M ). 3,52,32. 73,21 ( SH A ). 262,68 ( SH a2 ). 291,12 ( SH b ). 347,9/10 ( SH g; nach -l Rasur ). 511,1. Hbr. I,132,229; -il: Gl 1,385,40 ( M ). 551,19 ( M, 2 Hss. ). 4,263,13 ( M ). ZfdA. 68,68 ( M ); -l: Gl 3,354,11. — napl: Gl 3,73,21 ( SH A, clm 23796, 15. Jh. ). — nau-el: Gl 3,363,9 ( Jd ); -il: 73,20 ( SH A ) 1) Nabel: nabil umbilicus [ tuus crater tornatilis, numquam indigens poculis, Cant. 7,2 ] Gl 1,551,19 ( 9 Hss. nabalo). nabel umbilicus 3,52,32 ( im …