Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
mor(a)hila st. (u. sw.) f.
mor ( a ) hila st. ( u. sw. ) f. , mhd. mor(c)hel st. f., nhd. morchel ( in anderer Bed., vgl. dazu FEW VI,1,546 s. v. mauricula u. Pfeifer, Et. Wb. 2 S. 889 s. v. morchel). — Graff II,845. morh-il-: nom. sg. -a Gl 3,108,28/34 ( SH A, 3 Hss. ); -el-: dass. -a 27 ( SH A ). 482,57 ( 2 Hss. ). 483,39 ( 2 Hss. ); - ] 108,28 ( SH A ). 251,3 ( SH a2 ). 482,57. 483,39/40. 4,189,37 ( 2 Hss., in 1 Hs. -l aus ? h rad. ). Mayer, Glossen S. 123,6; -ell: dass. Gl 3,108,28 ( SH A ); movrhila: 590,48. Schwach flektiert ( ? Vgl. Braune, Ahd. Gr. 15 § 208 Anm. 2, Kluge, Stammb. § 56b ) : mOerheln: nom. pl.? Gl…