Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
möten1
möten 1 , 3. Pers. Sg. Präs. mött, Prät. mödd' (lautl. mörr ), a. Spr. mötede, Part. mött begegnen, abwehren; mörr Ritt. Gr. 43; die zu erwartende Diphthongform mäuten hat nur Mi 54 a , -ö- bezeugt eigens Muss. Spr. 44. 1. intrans. begegnen, treffen: 'De leve junckfer Maria ging vor enen gronen wolt. Wat motede er dar? ein satanas' (1584) Nd. Kbl. 21, 28; 'mööt wi us hie een anjen' (1715) Kohf. Hg. 16, 2; denn müggt uns de Düwel möten Reut. 4, 320. 2. aufhalten, abwehren: 'drei möteden, drey böteden' (1584) Bartsch 2, 24; Gälsucht, ick möt di, ick binn' di, ick knüpp di Ro Bart ; böt böt, möt …