minima

minima -ae f. Note der Mensuralnotation — note in mensural notation I die Bestimmung des Zeitwertes betreffend — with reference to its defining characteristics as a temporal value A absolut — absolute 1 als teilbarer Wert — as divisible value [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 15, 13: quae vero minimae medietatem (sc. valet), semiminima nominatur. Minimae tamen et semiminimae ad gradum salvandum, in quo posita fuit minima, alia nomina imponi possent ita, quod minima vocetur semiminor et semiminima minima nominetur (sim. LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 49-52). LmLPhil. Vitr. 21, 4: quaelibet minima in duas dividitur semiminimas. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41a. LmLMens. Omnis nota in II p. 164. LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 23: minima (sc. valet) duas semiminimas, si dici possent semiminime. LmLTrad. Phil. II 3, 16. al. LmLMens. Primo punctus p. 36: Omnes semiminimae sunt imperfectae simpliciter, et duae valent minimam unam. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 76b. al. LmLQuat. princ. 4, 2, 5. al. LmLIoh. Hanb. sum. 2 p. 188, 1: Nomina duarum figurarum, scilicet minime et crochete, volo mutare, quia melius est mutare nomen figure quam eam extra gradum suum ponere. LmLIoh. Hanb. sum. 2 p. 190, 1: Crocheta aut est dimidia pars minime aut tertia, ergo minor ea. Ideo mutanda sunt nomina, scilicet minime et crochete. LmLWillelm. 3, 30. LmLIoh. Vetul. 30, 8: minima... potest dividi usque ad atomum. al. LmLMens. Item notandum p. 413b. LmLTract. figur. 4 p. 78, 8: valet tantum, quantum una pars minime divise in duas partes, id est semiminima. al. LmLAnon. Mediol. 3, 17. LmLSemibr. caud. p. 72. al. LmLAnon. Monac. II 130. al. LmLAnon. Vratisl. p. 334b: minima propria virtute retenta in utraque prolacione nec plus nec minus representat quam duas semiminimas. ... Aliqui tamen subtilisantes se aliquando ponunt tres semiminimas pro una minima, sed usque[] hoc non tenet. al. LmLMens. Si ille p. 508, 2. LmLMens. Circa artem p. 516, 30. al. LmLAnon. Vipiten. 4, 12. [s.XV] LmLOrig. et eff. 8, 1. LmLThom. Wals. 3, 13: Sed nunc addita est ulterius, id est ultra minimam, scilicet non per artem, sed per placitum, quae dicitur crocheta. LmLProsd. exp. 2, 114: cum habeamus notam minoris valoris, quam sit nota minima appellata, ut puta semiminima, sequitur, quod non habemus talem figuram nominare minimam, sed alio nomine; ymmo potius nominare deberemus minimam figuram, quam semiminimam appellamus. LmLProsd. exp. 51, 27: aliquando ipsam minimam perficit (sc. puctus perfectionis) et facit ipsam valere tres semiminimas. al. LmLProsd. ital. I p. 229a (sim. LmLProsd. ital. II p. 36-37). al. LmLProsd. ital. II p. 37. LmLUgol. Urb. 3, 1, 43. al. LmLTact. Octo princ. 63. LmLGeorg. Ans. 3, 143. LmLPetr. Betschk p. 539, 21: Si vero discantum per semiminimas voluerit habere, tunc tam in maiori prolacione quam in minori minima debet dividi in duas semiminimas. LmLAnon. Couss. XII 2, 2: Sunt autem aliae tres notae, quae proprie de speciebus non reputantur, scilicet semiminima , fusa  et semifusa , quia ad minimam reducuntur. al. LmLAnon. Monac. 2, 54. al. LmLAnon. Mell. 6, 17. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 62: quelibet semibrevis tres minimas et quelibet minima tres semiminimas et quelibet semiminima valet tres anafren et quelibet anafren valet tres dipticas et quelibet diptica valet tres fusellos (cf. LmL col. 373, 16). al. LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 27: Minima etiam valet tres vel duas semiminimas. al. LmLCompos. Natura 2, 15. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 87: Relinquitur ergo minima tres semiminimas posse valere, quod patet exemplo Io. Okeghem in missa „Lomme arme“. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 87: cum pro minima duas ponimus albas curseas. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 1, 2: Octo sunt figurae mensurabilis cantus, videlicet maxima, longa, brevis, semibrevis, minima, semiminima, croma et semicroma (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 1, 2. LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 1. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 3). LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 9: habeamus in usu abusive hoc vocabulum semiminima, quae dicitur quasi minimae medietas; sed proprie non dicitur semiminima, sed minima bis vel ter prolata eodem tempore, in quo minima debet pronuntiari. al. LmLNicol. Burt. 3, 3, 20: Dictum est supra figuratum cantum septem illis tantum notis figurari posse, videlicet maxima, longa, brevi et semibrevi ac minima cum semiminima atque cursea. LmLGuil. mon. 7 p. 46. LmLGuill. Pod. 7, 9. LmLFr. Gafur. pract. 2, 10: minima ipsa apud neotericos ternariam claudit divisionem. al. LmLHerb. Tr. 2, 10 p. 60. LmLContr. Et primo I 11 p. 139 (p. 463a) (sim. LmLContr. Prima regula 36). al. 2 als kleinster Notenwert — as smallest note value [s.XIV] LmLIoh. Mur. not. 2, 11, 4: manifestum est minimam non posse imperfici, cum sit indivisibilis; non est minimo dare minus (sim. LmLIoh. Mur. comp. 5, 1. LmLIoh. Mur. comp. 12, 5). al. LmLIac. Leod. spec. 7, 17, 3: Minimo autem non est dare minus, nec minimum divisibile est. Idem igitur intelligit ibi Franco per semibrevem, quae tertia pars est brevis perfectae, quod intelligunt moderni per minimam vel athomam, quam ponunt partem <nonam> temporis perfecti, et communiter indivisibile. LmLIac. Leod. spec. 7, 34, 25: nomen minimitatis non videtur usquequaque rationabile, cum pro minima duae ponantur semiminimae. Minimo autem non est dare minus. LmLIac. Leod. spec. 7, 35, 2: Minima autem secundum suum nomen indivisibilis videtur. LmLIac. Leod. spec. 7, 38, 6: Aliae sunt notulae, quae non imperficiuntur ut minimae. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 77a. LmLQuat. princ. 4, 1, 1: mensurabilis musica ..., cuius principium minima vocatur, que est unitas. Nam sicut unitas non est numerus, sed principium numeri, sic minima non est tempus, sed principium temporis mensurati, quia in ista arte unitas et minima convertuntur. Sicque mensurabilis musice capud est minima, sicut unitas est numerus, que dividi[] non licet permanens quantitatis discrete principium (sim. LmLQuat. princ. 4, 1, 1. LmLQuat. princ. 4, 2, 5). LmLQuat. princ. 4, 1, 24: sic minima est principium musice mensurabilis et, cum crescit, crescere potest in infinitum, ut patet superius. Nam ex minimis fit semibrevis, que duplex est. al. LmLAnon. London. I 2 p. 44: ista nota, quae vocatur minima, bene posset vocari brevissima. al. LmLIoh. Boen ars 1, 8, 4: Minimam vero minorem continere suppono non debere, ut minima se habeat in cantu tamquam unitas in numero, in quam omnis numerus resolubilis est et in qua status fit, ne processus fieri habeat in infinitum. LmLGoscalc. 3, 3 p. 154, 28: minima respectu semibrevis est pars propinqua, respectu brevis pars remota, respectu vero longa est pars remocior et respectu maxime est pars remotissima. al. LmLPs.-Theodon. pr. p. 31. al. LmLIoh. Vetul. 19, 1. al. LmLTract. figur. 5 p. 80, 9. LmLAnon. Couss. V p. 256, 14. al. LmLMens. Si ille p. 492, 8. [s.XV] LmLProsd. exp. 2, 118: minima non vocatur talis figura, quia inter omnes figuras minorem obtineat valorem, quia hoc esset falsum, sed vocatur minima, quia inter omnes partes prolationis minorem obtinet valorem. al. LmLProsd. mens. p. 201a. al. LmLProsd. ital. II p. 36. LmLUgol. Urb. 3, 3-1, 17: minimae... non sunt perfectibiles neque imperfectibiles, quia, ut dictum est, divisibiles in partes non sunt. al. LmLAnon. Monac. 2, 14: Sunt autem maxima et minima tamquam extremitates adinvicem maxime distantes, ultra quas nichil est dare. al. LmLIoh. Tinct. diff. 161: Minima est nota valoris individui (sim. LmLIoh. Tinct. not. 1, 7, 1). LmLIoh. Tinct. imp. 1, 1, 35: Unica (sc. nota) imperficitur et non imperficit, scilicet maxima, et unica imperficit et non imperficitur, scilicet minima. al. LmLIoh. Tinct. val. 32, 1: De valore minimae. Valor autem minimae in omnibus quantitatibus stabilis fixusque manet nec incrementum nec decrementum umquam recipiens. LmLIoh. Tinct. not. 1, 7, 1-2. LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 9. LmLIoh. Hoth. mens. II 4, 5. LmLGuill. Pod. 7, 9. LmLFr. Gafur. pract. 2, 3. LmLHerb. Tr. 2, 10 p. 60: brevissimam notulam, quae proferri posset, minimam vocaverunt (sc. veteres) propterea, quod ulterius dividi nequiret ..., quam tamen moderni in semiminimam dividunt. LmLMens. Nota quod 2, 4. 3 als Hälfte oder Drittel einer Semibrevis — as half or third of a semibreve [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 15, 2: Sex minimae possunt poni pro tempore imperfecto. ... quando pro tempore imperfecto duae ponuntur semibreves non signatae, ambae sunt aequales, quia quaelibet tres valet minimas... Quando tres ponuntur, prima valet tres minimas, secunda duas, tertia solam. LmLPhil. Vitr. 15, 10: semibrevis, quae sex valet minimas, maior nuncupatur. Semibrevis vero, quae quinque vel quatuor, semimaior nuncupatur ... Illa vero, quae tres valet minimas, recta et vera semibrevis vocatur ... Illa vero, quae duas valet minimas, minor vocatur. LmLPhil. Vitr. 20, 9: quando duae semibreves pro tribus minimis ponuntur, prima duas minimas valet, secunda vero solam minimam. al. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41b: Prolatio maior est, quando semibrevis valet tres minimas... Prolatio minor est, quando semibrevis valet duas minimas. LmLTrad. Phil. II 3, 17: si aliqua semibrevis inter tales semiminimas reperitur, computanda est pro tribus minimis, nisi sola minima sequatur; tunc enim non valet nisi duas minimas. LmLTrad. Phil. II 5, 3: tales notulae sic caudatae dragmae vocantur, Gallice fuises, et non possunt aliquo modo valere nisi duas minimas. al. LmLAnon. Paris. II 7, 7: Brevis perfecta dividitur in tres semibreves et quaelibet semibrevis in tres minimas, et sic tempus perfectum continet novem minimas. Tempus autem imperfectum dividitur in duas semibreves et quaelibet semibrevis in tres minimas, et sic tempus imperfectum continet sex minimas. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 9, 3: minima tertia pars est semibrevis. LmLIac. Leod. spec. 7, 38, 8. al. LmLPetr. Palm.[] p. 522. al. LmLIoh. Mur. lib. 1, 7: Semibrevis in maiori prolatione valet tres minimas, in minori duas (inde LmLAnon. La Fage II p. 425. LmLUgol. Urb. 3, 8-3, 12. LmLUgol. Urb. 3, 9-4, 6). LmLIoh. Mur. lib. 2, 3: perfecta sive maior prolatio est, quando semibrevis valet tres minimas, imperfecta sive minor est, quando valet duas (sim. LmLGoscalc. 3, 2 p. 152, 13-15). LmLIoh. Vetul. 36, 3: a tempore perfecto maiore, quod continet in se valorem atomorum 72, particularum vocis 36 et minimarum 12 de prolatione tamen maiore. al. LmLTract. figur. 6 p. 82, 14: semibreves perfecte atque punctate valent quelibet quatuor minimas. LmLProp. mens. senar. 2: Mensura quaternaria est, quando quodlibet tempus valet vel dividitur in quatuor minimas vel in duas semibreves, et quelibet semibrevis valet duas minimas. Senaria perfecta est, quando tempus dividitur in sex minimas vel in tres semibreves, et quelibet semibrevis valet duas minimas. al. LmLSemibr. caud. p. 76: quaelibet dragma valebit duas minimas. al. LmLMens. Circa artem p. 525, 18: prima semibrevis valet tres minimas, et ultima semibrevis valet duas minimas, et quelibet minima valet seipsam. al. [s.XV] LmLUgol. Urb. 3, 3-12, 22: minima semibrevis perfectae pars tertia est. al. LmLAnon. Couss. XII 12, 22: In quo exemplo quaelibet semibrevis valet duas minimas et quaelibet minima seipsam. al. LmLIoh. Tinct. val. 16, 3. eqs. LmLIoh. Hoth. fig. I 2, 1 (sim. LmLIoh. Hoth. mens. I 2, 3). al. 4 als Hälfte einer semiminor (in der Reihe: longa (27) semilonga (18) brevis (9) semibrevis (6) minor (3) semiminor (2) minima (1)) — as half of a semiminor (in the series: long (27) semilong (18) breve (9) semibreve (6) minor (3) semiminor (2) minim (1)) [s.XIV] LmLIoh. Mur. not. 2, 5, 5: Aliter ab aliis nominantur eadem sententia remanente omisso primo gradu, qui satis convenienter nominatur: longa, semilonga, brevis; <brevis>, semibrevis, minor; <minor>, semiminor, minima. 5 als Hälfte einer minor (in der Reihe: longissima oder maxima (81) longior oder maior (54) longa (perfecta) oder magna (27) longa imperfecta (18) brevis (9) brevior (6) brevissima oder parva (3) minor (2) minima (1)) — as half of a minor (in the series: longissima or maxima (81) longior or maior (54) longa (perfecta) or magna (27) longa imperfecta (18) brevis (9) brevior (6) brevissima or parva (3) minor (2) minima (1)) [s.XIV] LmLIoh. Mur. not. 2, 5, 6: vel sic et convenienter: longa, longior, longissima, hoc est magna, maior, maxima, sumpto initio comparationis ab unitate primi; postea in secundo: <longa> perfecta, <longa> imperfecta, brevis; brevis, brevior, <brevissima> id est parva; <parva>, minor, minima. 6 als Hälfte einer semibrevior (in der Reihe: longissima (243) semilongissima (162) longior (81) semilongior (54) longa (27) semilonga (18) brevis (9) semibrevis (6) brevior (3) semibrevior (2) minima oder brevissima (1)) — as half of a semibrevior (in the series: longissima (243) semilongissima (162) longior (81) semilongior (54) longa (27) semilonga (18) brevis (9) semibrevis (6) brevior (3) semibrevior (2) minima or brevissima (1)) [s.XIV] LmLPetr. Dion. 9 p. 155 descr.: longissima - ... - semibrevior - minima vel brevissima. 7 als Hälfte einer minor (in der Reihe: longissima (81) longior (54) longa perfecta (27) longa imperfecta (18) brevis perfecta (9) brevis imperfecta (6) parva (3) minor (2) minima (1)) — as half of a minor (in the series: longissima (81) longior (54) longa perfecta (27) longa imperfecta (18) brevis perfecta (9) brevis imperfecta (6) parva (3) minor (2) minima (1)) [s.XIV] LmLPetr. Dion. 10 p. 158: longissima 81 - longior 54 - longa perfecta 27 - longa imperfecta 18 - brevis perfecta 9 - brevis imperfecta 6 - parva 3 - minor 2 - minima 1.[] 8 als Hälfte oder Drittel einer semiminor (in der Reihe: larga, duplex longa, longa, brevis, semibrevis, minor, semiminor, minima) — as half or third of a semiminor (in the series: larga, duplex longa, longa, brevis, semibrevis, minor, semiminor, minima) [s.XIV] LmLIoh. Hanb. sum. 4 p. 204, 25: Larga, si sit perfecta ex omnibus perfectis, continet 3 duplices longas, 9 longas, 27 breves, 81 semibreves, 243 minores, 729 semiminores, 2187 minimas. Et si larga sit imperfecta ex omnibus imperfectis, continet 2 duplices longas, 4 longas, 8 breves, 16 semibreves, 32 minores, 64 semiminores, 128 minimas. al. 9 als Hälfte oder Drittel einer minuta (in der Reihe: largissima, larga, longa, brevis, semibrevis, minuta, minima oder simpla oder crochetum) — as half or third of a minuta (in the series: largissima, larga, longa, brevis, semibrevis, minuta, minima or simpla or crochetum) [s.XIV] LmLWillelm. 3, 26: Omnis nota fecunda vel est perfecta vel imperfecta. ... Prima dicitur largissima, secunda larga, tertia longa, quarta brevis, quinta semibrevis, sexta minuta, septima minima sive simpla sive crocheta secundum diversitatem loquentium. LmLWillelm. 3, 36: ego ... pono 3 species longarum, scilicet largissimam, largam, longam et 3 species brevium, scilicet brevem, semibrevem, minutam, et ultra hoc unam substantiam indivisibilem, quae est mensura et substantia omni superiora, scilicet simplam, quae minima (ms.; ed.: minimam) seu crochetum dicitur. al. 10 als Hälfte einer imperfecta brevior (in der Reihe: perfecta longissima (243) imperficiens longissima (162) perfecta (imperficiens) longior oder larga perfecta (81) imperfecta longior oder semilongior oder larga imperfecta oder semilarga (54) perfecta (imperficiens) longa (27) imperfecta longa oder semilonga (18) perfecta (inperficiens) brevis (9) imperfecta brevis oder semibrevis (6) perfecta (imperficiens) brevior (minor) (3) imperfecta brevior (minor) oder semibrevior (2) imperficiens brevissima oder minima (1)) — as half of an imperfecta brevior (minor) (semibrevior) (in the series: perfecta longissima (243) imperficiens longissima (162) perfecta (imperficiens) longior or larga perfecta (81) imperfecta longior or semilongior or larga imperfecta or semilarga (54) perfecta (imperficiens) longa (27) imperfecta longa or semilonga (18) perfecta (inperficiens) brevis (9) imperfecta brevis or semibrevis (6) perfecta (imperficiens) brevior (minor) (3) imperfecta brevior (minor) or semibrevior (2) imperficiens brevissima or minima (1)) [s.XV] LmLThom. Wals. 3, 12: Inperficiens brevissima sive minima perfectans unitatem et est indivisibilem. 11 als Hälfte einer longa (in der Orgelnotation) — as half of a long (in organ notation) [s.XV] LmLTact. Opusculum 10: intelligendo de notis minimis sive filatis, quia quelibet longa resolvitur in duas minimas. Et econverso due minime valent unam longam. LmLTact. Opusculum 15. LmLTact. Opusculum 21. LmLTact. Opusculum 23. eqs. LmLTact. Opusculum 36: tactus trium notarum in longis et 6 <notarum> in minimis. eqs. LmLTact. Opusculum 46: minima, quarum due valent longam in omni prolacione. LmLTact. Concordanciarum p. 177, 1: Figure organistarum: minima , quarum due valent longam . B mit Wertveränderung — with alteration of value 1 in Abhängigkeit zu den umgebenden Notenwerten (mit Verdopplung des Wertes durch Alteration) — as determined in context with other note values (thus causing doubling of the value through alteration) [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 15, 16: quando duae minimae inter duas semibreves vel breves ponuntur in medietate, secunda minima duas valet minimas et altera minima vocabitur tamen in gradu ternario. al. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 43b (sim.[] LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 42-43). LmLIoh. Mur. lib. 4, 3: omnis nota potest alterari ante proximam maiorem se, sicut minima ante semibrevem vel ante pausam semibrevis (inde LmLIoh. Pipudi p. 43. LmLProsd. exp. 44, 2. LmLUgol. Urb. 3, 4-2, 2-6. LmLUgol. Urb. 3, 4-2, 23. LmLFr. Gafur. extr. 11, 11, 4. sim. LmLGoscalc. 3, 4 p. 164, 15). LmLIoh. Mur. lib. 4, 6: idem est de duabus minimis inter duas semibreves de maiori prolatione: nam quandocumque remanent due sine puncto in medio, secunda est alterata (inde LmLIoh. Pipudi p. 43. LmLProsd. exp. 45, 3. LmLUgol. Urb. 3, 4-3, 3-24. LmLFr. Gafur. extr. 11, 11, 7. sim. LmLGoscalc. 3, 4 p. 164, 24). al. LmLPs.-Mur. motet. p. 76b (sim. LmLPs.-Mur. motet. p. 80a). LmLQuat. princ. 4, 1, 29: Minima... non potest perfici neque imperfici manente simplici minima; potest tamen alterari. al. LmLIoh. Boen ars append. 13, 1. al. LmLIoh. Hanb. sum. 18 p. 316, 28. al. LmLPs.-Theodon. 2a p. 41: dictae minimae recipiunt augmentum alterationis. al. LmLIoh. Vetul. 54, 18. al. LmLMens. Item notandum p. 414a. LmLNic. Weyts p. 263b. LmLMens. Notularum non p. 141. LmLAnon. Kellner 13, 7: Omnis alteracio aut fit in minima aut in alia. Si in minima, sic est prolacionalis (sim. LmLMens. Si ille p. 504, 26). LmLAnon. Vratisl. p. 343b. al. LmLMens. Si ille p. 504, 19-23. LmLMens. Circa artem p. 526, 1: In quo exemplo quelibet semibrevis valet tres minimas et ultima minima alteratur, ut numerus ternarius impleatur. al. LmLAnon. Vipiten. 8, 10. [s.XV] LmLProsd. exp. 42, 12: si minima alteratur, tunc per talem alterationem duplatur ipsius valor sic, quod, ubi prius valebat unam minimam solam, valet postea duas. al. LmLProsd. mens. p. 212a. al. LmLProsd. ital. I p. 236a: Gallici, qui ultra predictas tres figuras alterant etiam minimam. al. LmLProsd. ital. II p. 51: Sed minima alteratur pro complemento valoris solum semibrevis perfecte et sic alterari non potest nisi in tempore senario imperfecto et novenario. al. LmLUgol. Urb. 3, 4-6, 5: quaelibet mensura suam habet alterabilem notam, ut prolatio maior minimam. LmLUgol. Urb. 3, 4-6, 21: igitur infra minimam non est dare notam alterabilem. al. LmLGeorg. Ans. 3, 184. al. LmLAnon. Couss. XII 12, 26. al. LmLAnon. Monac. 3, 19. al. LmLAnon. Mell. 12, 1. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 69. LmLIoh. Tinct. alt. 1, 37. al. LmLAnon. Tegerns. II 61-63. LmLNicol. Burt. 3, 10, 45-46. LmLGuil. mon. 3 p. 21. al. LmLAdam Fuld. 3, 12. LmLGuill. Pod. 7, 15. LmLFr. Gafur. pract. 2, 13. al. LmLAnon. Couss. I p. 438a. 2 durch Kolorierung, Evakuierung, Punktierung, Kaudierung — with coloration (red or white notes in black notation), with the addition of a dot, with the addition of a stem [s.XIV] LmLGoscalc. 2, 2 p. 124, 6: aliqui cantores volentes figurare 4 minimas pro tribus figurant eas rubei coloris vel vacuas aut inter duos punctos. LmLGoscalc. 2, 2 p. 128, 5: cauda deorsum apposita eidem minime auget medietatem sui valoris et facit eam valere minimam cum dimidia, et cauda apposita minime deorsum sibi potest addere terciam partem sui valoris. al. LmLMens. Item notandum p. 414a: Item notularum minimarum, que coregulantur sursum et deorsum absque reflexione, ut sic:  , et harum quatuor ponuntur pro vacuis tribus semibrevibus; manifestantur et pro duabus semibrevibus talibus:   in maiori prolatione. al. LmLTract. figur. 6 p. 88, 1: minima superius semiplena et inferius semivacua in uno corpore superius et inferius caudata et inferius retorta valet minimam cum semiminima (inde LmLFr. Gafur. extr. 11, 14, 10). LmLTract. figur. 6 p. 88, 6: minima evacuata amittit tertiam partem sue virtutis ..., et sic tales tres faciunt duas minimas. al. LmLMens. Sciendum est 3a, 3. eqs. LmLSemibr. caud. p. 78: in quatuordecim, scilicet in octo minimis vacuis et in sex <semi>minimis vel duodecim semiminimis cum duabus minimis punctuatis. al. LmLAnon. Couss. V p. 228, 10: quia in tempore perfecto minori prolatione ponimus minimas rubeas vel vacuas, quarum dantur tres pro duabus. al. LmLAnon. Kellner 15, 4: cum prolacione mutatur color minimarum vel semiminimarum, tunc[] variatur prolacio in prolacionem, scilicet maior in minorem vel e converso. LmLAnon. Monac. II 178: minimae rubeae positae in maiori prolatione signant de minori, quia tertiam amittunt partem. [s.XV] LmLProsd. exp. 60, 25: utrum minime et semiminime per evacuationem vel transmutationem ad alium colorem assumant diminutionem. al. LmLProsd. mens. p. 215b. LmLGeorg. Ans. 3, 210: Minime quidem plene et utrimque caudate si ad inferius producta cauda contorta sit, contorsio semiminimam detrahit. al. LmLPetr. Betschk p. 539, 31. LmLProp. mens. Sequitur 49 p. 169 (p. 474a). LmLAnon. Couss. XII 2, 10: omnis nota in toto formata ut minima colore variata semiminima est. LmLAnon. Couss. XII 2, 11: omnis nota formata in toto ut minima colore variata habens uncum datum deorsum in dextra parte fusa dicitur Latine, sed Gallice dicitur fusiel. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 67. al. LmLFr. Gafur. extr. 11, 14, 5. LmLGuill. Pod. 7, 9. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 4: Tinctoris vero minimas in dupla proportione consyderat, descriptas quidem ut minimas retorta dextrorsum virgulae sumitate hoc modo: . Vel ut minimas, sed pleno corpore, hoc modo: . LmLFr. Gafur. pract. 4, 5: quum quinquae tantum fuerint minimae plenae, ac sola minima vacua eas immediate praecedat, duae tunc primae plenae erunt seminimae, tres vero ultimae dicentur minimae sesqualteratae. ibid. al. 3 durch Diminution oder Augmentation — with diminution or augmentation [s.XIV] LmLIoh. Mur. lib. 11, 2: pro maxima in diminutione ponitur longa, pro longa brevis, pro brevi semibrevis, pro semibrevi minima (inde LmLGoscalc. 3, 10 p. 180, 12. LmLIoh. Pipudi p. 45. LmLAnon. Mediol. 6, 2. LmLProsd. exp. 91, 1. LmLProsd. ital. I p. 247a. LmLProsd. ital. II p. 69. LmLUgol. Urb. 3, 10-1, 3. LmLUgol. Urb. 3, 10-4, 17. sim. LmLProsd. mens. p. 224b. LmLFr. Gafur. extr. 11, 9, 2. LmLNicol. Burt. 3, 8, 40. ad loc.: LmLProsd. exp. 91, 7). LmLMens. Item notandum p. 415a: ubi vero ponitur brevis, cantanda est semibrevis; ubi autem semibrevis, notetur minima, et ubi minima, ibi oportet cantari semiminima. [s.XV] LmLProsd. exp. 94, 13: pro diminutione minime est notandum, quod diminutio ipsius minime semper est per medium, id est medietate una remota, alia remanente. LmLProsd. exp. 94, 16: in vera augmentatione pro semiminima ponitur minima, pro minima semibrevis. LmLProsd. mens. p. 225a. LmLProsd. ital. I p. 247a (sim. LmLProsd. ital. II p. 69. LmLUgol. Urb. 3, 10-1, 3. LmLUgol. Urb. 3, 10-1, 15). ibid. al. LmLUgol. Urb. 3, 10-4, 14: Minimae etiam diminutio cuiuscumque fuerit prolationis, tantum per medium fit et non per tertium. LmLUgol. Urb. 3, 10-4, 17: in augmentatione, quia pro semibrevi brevis, pro minima semibrevis et pro semiminima minima omnino profertur. al. LmLMens. Ista autem 3 p. 152 (p. 468a). LmLProp. mens. Sequitur 7 p. 164 (p. 472a). eqs. al. LmLAnon. Couss. XII 15, 14 (sim. LmLAnon. Tegerns. II 84). eqs. LmLAnon. London. II 2, 2: et talis cantus cantatur cito, scilicet brevis pro semibrevi, semibrevis pro minima, longa pro brevi etc. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 4 p. 70: in cantu mensurali quatuor similes note contra similem proferuntur vel quatuor minime ad minimam. al. LmLIoh. Tinct. pr. 1, 5, 8. LmLFr. Gafur. extr. 11, 13, 21. al. LmLNicol. Burt. 3, 8, 40. LmLGuil. mon. 3 p. 27: Quadrupla (sc. proportio) exigit, ut ponantur quatuor proportionis super unam prolationis, quatuor videlicet maximae super unam maximam, quatuor longae super unam longam, ac deinceps una maxima cantatur pro brevi, longa pro semibrevi, brevis pro minima. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 4: Tinctoris autem minimas in quadrupla proportione ductas vocat. al. II die Bestimmung in der Notenschrift betreffend — with reference to its defining characteristics in notational form A mit dem Zeichen  — with the symbol  [s.XIV] LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41a: Sequitur de figurationibus notularum. Prima figuratio vocatur duplex longa; alia brevis;[] alia semibrevis; alia minima; alia semiminima. ... Minima sic:  . LmLMens. Duplex p. 160: Notularum non ligatarum quatuor sunt species, scilicet longa ... et minima:  (sim. LmLMens. Notularum non p. 140). LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 47 (sim. LmLTrad. Phil. II 3, 13). LmLPetr. Dion. 9 p. 155 descr. LmLIoh. Mur. comp. 7, 10: Minima qualiter figuratur? Ut semibrevis, nisi quod sursum est caudata, ut hic: . LmLIac. Leod. spec. 7, 35, 8. LmLIoh. Mur. lib. 1, 1: Quinque sunt partes prolationis, videlicet maxima, longa, brevis, semibrevis et minima, ut hic:  (inde LmLNic. Weyts p. 262b. LmLAnon. Couss. V p. 144, 5. LmLIoh. Pipudi p. 40. LmLAnon. La Fage II p. 425. LmLProsd. exp. 2, 1. LmLProsd. exp. 2, 72. LmLUgol. Urb. 3, 1, 2. LmLUgol. Urb. 3, 1, 34. LmLUgol. Urb. 3, 1, 66. LmLAnon. Mell. 5, 10). LmLMens. Primo punctus p. 34. LmLPs.-Mur. motet. p. 75a. LmLQuat. princ. 4, 1, 6. al. LmLAnon. London. I 1 p. 40. LmLIoh. Tork. decl. 1, 5. LmLVers. Iam post 27-29 LmLIoh. Hanb. sum. 2 p. 188, 3. LmLGoscalc. 2, 2 p. 122, 13: Ipsaque minima solet hoc modo figurari: . al. LmLPs.-Theodon. append. 3 p. 56: minima et semiminima unum corpus, unam figurationem habent. al. LmLIoh. Vetul. 53, 7: minima... cognoscitur per solum parvulum filectum positum in semibrevi sursum ductum. LmLTract. figur. 1 p. 68, 10. LmLAnon. Mediol. 3, 15. al. LmLAnon. Seay p. 41. LmLAnon. Kellner 2, 1. LmLAnon. Vratisl. p. 334b. [s.XV] LmLThom. Wals. 1, 17. LmLProsd. exp. 2, 32. LmLProsd. mens. p. 200a. LmLProsd. ital. I p. 229a. LmLProsd. ital. II p. 36. LmLUgol. Urb. 3, 1, 13. al. LmLTact. Octo princ. ex. 5. LmLGeorg. Ans. 3, 150. al. LmLTact. Reperi 61. LmLAnon. Couss. XII 2, 9: omnis nota in corpore formata ut semibrevis habens filum ductum sursum aut deorsum minima est: exemplum: . al. LmLAnon. Monac. 2, 4. LmLIoh. Legr. rit. 2, 2, 1, 3. LmLAnon. Mell. 6, 13. LmLIoh. Tinct. not. 1, 7, 2: Minima... Forma eius ut semibrevis est cum cauda sursum aut deorsum directe protracta, ut hic: . LmLFr. Gafur. extr. 10, 5, 23. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 79: si semibrevis in sursum aut deorsum habuerit tractum sic:  , efficitur minima. LmLAdam Fuld. 3, 2. LmLGuill. Pod. 7, 2. LmLFr. Gafur. pract. 2, 3. LmLAnon. Couss. I p. 435a. LmLAnt. Lucc. 10b, 35: Semibreves autem quando sunt caudatae sive protractae, non semibreves, sed minimae vocantur. Et istae minimae, quia non possunt caudari seu protrahi ante et retro sicut praedictae maximae et longae, sed in medio earum tantum, propterea illa cauda, tractus seu asta potest ascendere et descendere ad libitum. Communiter tamen omnes caudae in maxima et longa potius descendunt, et potius communis in minima et inferioribus ea ascendunt, nisi alias per scripturam vel per notas superiores vel inferiores impediantur. LmLMens. Cum animadv. 18. B im Hinblick auf die Ligaturschreibung — with respect to writing of ligatures [s.XIV] LmLMens. Duplex p. 160 (sim. LmLMens. Notularum non p. 140) LmLIoh. Boen ars 1, 2, 1: In ligatura omnes intrant preter minimam. al. LmLIoh. Hanb. sum. 18 p. 316, 24: Ergo talis figura dicitur minima. Et simplex est, quia ligari non potest. [s.XV] LmLIoh. Tinct. not. 1, 2, 5. LmLFr. Gafur. pract. 2, 5: Minimam autem figuram musici nusquam ligare consueverunt. C mit abweichendem Zeichen — with different notational symbols [s.XIV] LmLIoh. Hanb. sum. 18 p. 316, 12: Quandocunque nota formatur ad modum semibrevis habens tractum ascendentem retortum a parte sinistra, minima dicitur, ut hic: . LmLWillelm. 3, 38: minima seu crocheta est figura similis minutae et indivisibilis nota cum replicatione tractus superioris, ut hic: . D als Pause — as rest [s.XIV] LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 45b: Pausa unius minime debet figurari magis supra linea quam sub linea; et quando[] bis ponitur, bis valet:  (sim. LmLMens. Notularum non p. 142). LmLMens. Duplex p. 163: De pausis ... Si autem supra lineam medium spatium contineat, minimam repraesentat. LmLAnon. Paris. I 3, 30. LmLPetr. Dion. 10 p. 157-158 descr. LmLIoh. Mur. comp. 8, 2. LmLIoh. Mur. lib. 10, 3: pausa minime e contrario debet incipere in linea et ascendere ad medium spatii ... Exempla de omnibus pausis supradictis: ...  (sim. LmLGoscalc. 3, 9 p. 178, 21. inde LmLAnon. Mediol. 5, 11. LmLProsd. exp. 87, 2-5. LmLProsd. ital. I p. 245b. LmLProsd. ital. II p. 65. LmLUgol. Urb. 3, 9-3, 1 al. ad loc.: LmLProsd. exp. 87, 6 al.). LmLMens. Primo punctus p. 37: Pausa attingens unam regulam et spatium superius valet minimam. LmLQuat. princ. 4, 1, 39: Pausa minime super lineam situatur et terciam partem unius spacii tantum tegit. LmLAnon. London. I 1 p. 42: Pausa igitur minimae continet dimidium spatii desuper lineam. LmLIoh. Boen ars 1, 6, 5. LmLVers. Iam post 137. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 336, 23: Pausa etiam minime tangit unam lineam dimidiam partem spatii supra occupans et est retorta a parte sinistra (sim. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 342, 17). LmLWillelm. 3, 52: Pausae minimae curvus in fine supra lineam. al. LmLPs.-Theodon. 3 p. 48: Pausa minima est, quae facit tantam moram pausando, quanta est minima notula pronuntiando, et signatur per tractum desursum incipientem in spatio et in linea incidentem, ut hic: . LmLIoh. Vetul. 50, 7. LmLTract. figur. 2 p. 70, 4. LmLAnon. Couss. V p. 254, 2. LmLAnon. Seay p. 41. LmLAnon. Kellner 4, 4 (sim. LmLMens. Si ille p. 494, 17). al. LmLAnon. Monac. II 184-185. LmLAnon. Vratisl. p. 337a. LmLMens. Circa artem p. 521, 6. LmLAnon. Vipiten. 7, 10. [s.XV] LmLThom. Wals. 7, 5: pausa minimae occupat tertiam partem unius spatii ascendendo. LmLProsd. exp. 87, 14. LmLProsd. mens. p. 221b. LmLProsd. ital. II p. 66-67. LmLUgol. Urb. 3, 9-1, 20. al. LmLGeorg. Ans. 3, 237-239. LmLAnon. Couss. XII 6, 8: omnis pausa a linea ascendens ad medium spatii valet unam minimam et dicitur suspirium, quia suspirando pausatur. LmLAnon. London. II 4, 4. LmLAnon. Monac. 5, 8. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 64. LmLIoh. Tinct. not. 2, 5, 1. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 29. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 85. LmLAnon. Tegerns. II 26. LmLIoh. Hoth. fig. II 4, 5. LmLIoh. Hoth. mens. I 3, 7. LmLNicol. Burt. 3, 6, 38. LmLGuil. mon. 1 p. 16. LmLAdam Fuld. 3, 9: Suspirium est tractus ab inferiori parte lineae ad medium spatii eiusdem, valet minimam ubique. LmLAnon. Salisb. 7, 7. LmLGuill. Pod. 7, 36. LmLFr. Gafur. pract. 2, 6: Minimae pausa est virgula lineae apposita ascendens ad medium intervalli vicinioris. ibid. al. LmLAnon. Couss. I p. 435b. III Gebrauch — usage A allgemein — general [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 17, 9. al. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 42a. al. LmLAnon. Michels 5, 11. al. LmLMens. Duplex p. 161. LmLTrad. Phil. I f. 61vD, 14: Notularum quedam <dicuntur> duplices longe, quedam longe, quedam breves, quedam semibreves et quedam minime. al. LmLAnon. Paris. I 3, 7. al. LmLTrad. Phil. II 1, 2. al. LmLAnon. Paris. II 7, 1. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 8, 2. al. LmLPs.-Mur. arg. p. 108b. al. LmLPetr. Dion. 11 p. 159. LmLIoh. Mur. comp. 1, 2 (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 23, 4). al. LmLIac. Leod. spec. 7, 27, 15. al. LmLPetr. Palm. p. 517. al. LmLIoh. Mur. lib. 5, 1 (inde LmLProsd. exp. 49, 4. LmLProsd. exp. 49, 11. LmLUgol. Urb. 3, 5-1, 4. LmLUgol. Urb. 3, 5-1, 17-18. al. LmLFr. Gafur. extr. 11, 12, 4. sim. LmLGoscalc. 3, 5 p. 166, 30). al. LmLMens. Primo punctus p. 35. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 92b. al. LmLAnon. Barcin. I p. 18: cantus organicus dividitur in longam, brevem, semibrevem et minimam. al. LmLQuat. princ. 4, 1, 5: breves et semibreves ac minime difficiliores sunt ad pronunciandum quam longe. LmLQuat. princ. 4, 1, 7: De minima autem magister Franco mencionem in sua arte non facit, sed tantum de longis et brevibus ac semibrevibus. Minima autem in Navarina inventa erat et a Philippo de Vitriaco, qui fuit flos tocius[] mundi musicorum, approbata et usitata. LmLQuat. princ. 4, 1, 23: Plenitudinem dico propter semibreves et minimas, que prolate sunt non in plenitudine vocis. al. LmLAnon. London. I 2 p. 44. al. LmLIoh. Tork. decl. 3, 15. LmLIoh. Boen ars 1, 1, 2. al. LmLVers. Iam post 28. al. LmLIoh. Hanb. sum. 2 p. 186, 5: addo duas figuras, scilicet largam et minimam. al. LmLGoscalc. 2, 2 p. 120, 13: numquam enim vel rarissime figure maxime vel minime sunt in cantu plano. al. LmLPs.-Theodon. 2 p. 39. al. LmLIoh. Vetul. 13, 2. al. LmLPs.-Mur. prop. p. 99a. LmLMens. Item notandum p. 413b. al. LmLNic. Weyts p. 263a/b. LmLTract. figur. 7 p. 92, 1: si vis discantare ad modum minimarum. al. LmLIoh. Pipudi p. 41. al. LmLProp. mens. Quando p. 47-48. LmLAnon. Mediol. 8, 10. al. LmLMens. Sciendum est 2, 1. eqs. al. LmLMens. Notularum non p. 140-141. LmLSemibr. caud. p. 65. al. LmLTrad. Phil. III p. 6-9. LmLAnon. Couss. V p. 252, 3: nec in minima cantor potest pausare, quia remanet tempus incompletum. LmLAnon. Couss. V p. 252, 3: cantus numquam finitur in minima. al. LmLAnon. La Fage II p. 426. al. LmLAnon. Seay p. 42-43. LmLAnon. Kellner 5, 11 (inde LmLMens. Si ille p. 507, 10). al. LmLAnon. Monac. II 121. al. LmLAnon. Vratisl. p. 333a. al. LmLMens. Si ille p. 508, 2. al. LmLMens. Circa artem p. 511, 11. al. LmLAnon. Vipiten. 4, 7: prolacio habet fieri in minimis et hoc principaliter in discantu. al. [s.XV] LmLOrig. et eff. 8, 1. al. LmLThom. Wals. 1, 5: De figuris extra ligaturas primo dicendum est, quot sunt earum species. Videndum est, quod 5, scilicet larga, longa, brevis, semibrevis, minima. al. LmLProsd. exp. 2, 110. al. LmLProsd. mens. p. 201a. al. LmLProsd. ital. I p. 229b. al. LmLProsd. ital. II p. 36. al. LmLUgol. Urb. 3, 1, 56. al. LmLTact. Octo princ. 63. LmLGeorg. Ans. 1, 130. al. LmLPetr. Betschk p. 536, 6: antiqui notis minimis vel semiminimis non utebantur, sed solum brevibus et semibrevibus interdum et valde raro simplicibus longis. Unde minime et semiminime postea per subtilitatem successorum sunt invente. al. LmLTact. Reperi 69. LmLAnon. Couss. XII 5, 1: prolatio secundum musicum sic <diffinitur:> est cognitio soni semibrevibus minimisque figuris mensurati. al. LmLAnon. London. II 1, 19. al. LmLAnon. Monac. 2, 22. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 12, 18. LmLAnon. Mell. 12, 11. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 59: Discantus est diversus cantus supra tenorem progrediens, in quo note breves, semibreves aut minime longioribus equipolentibus occurrent cum suavi resonancia. LmLIoh. Tinct. diff. 190 (sim. LmLIoh. Tinct. val. 5, 2-5). al. LmLIoh. Tinct. pr. 1, 5, 7. al. LmLIoh. Tinct. imp. 1, 1, 4 (sim. LmLIoh. Tinct. val. 1, 4. LmLIoh. Tinct. not. 1, 2, 4). al. LmLIoh. Tinct. not. 1, 6, 2. al. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 9. al. LmLCompos. Natura 4, 27: Si in tenore fiunt minime vel semiminime, breves tunc vel longe ponende sunt in discantu. al. LmLCompos. Cum igitur 1, 28. al. LmLCompos. Capiendum 1, 10. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 27, 2. al. LmLIoh. Tinct. alt. 1, 18. LmLIoh. Tinct. punct. 2, 7. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 77. al. LmLAnon. Tegerns. II 10. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 3, 3. al. LmLIoh. Hoth. mens. I 4, 1. al. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 24. al. LmLNicol. Burt. 3, 1, 8. al. LmLGuil. mon. 1 p. 16: Nota, quod sola semibrevis et minima imperficiunt omnes figuras sive a parte ante, sive a parte post, sive a parte ante et a parte post simul. al. LmLAdam Fuld. 3, 3. al. LmLAnon. Salisb. 6, 2. al. LmLGuill. Pod. 7, 8. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 15: Convenere autem auctores minimam notulam ultra pausam brevem per sincopam non esse transferendam. LmLFr. Gafur. pract. 3, 10: organizantes ipsi semibreves ac minimas atque reliquas diminutiores figuras notulis cantus plani commensurant. al. LmLAnon. Couss. I p. 435b. al. LmLMens. Nota quod 1, 22b. al. LmLProp. mens. Nota quod II 1, 3. al. LmLMens. Cum animadv. 13. al. LmLContr. Cum notum 7 p. 305. al. LmLContr. Et primo I 11 p. 139 (p. 463a): numquam duae consonanciae dari debent, nec in minimis nec in semiminimis (sim. LmLContr. Prima regula 36). LmLContr. Et primo II 36 p. 143 (p. 464b). LmLContr. Prima regula 38. al.[] B als Pause — as rest [s.XIV] LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41b: quando pausa unius minime bis ponitur. LmLAnon. Paris. I 3, 24. LmLPetr. Dion. 10 p. 156: Magna altercatio versatur hodie inter musicos nostros quibus dicentibus, quod non sit dare pausam minimam, quod manifeste falsum est. al. LmLIoh. Mur. comp. 8, 2. LmLRob. Handlo p. 160, 13. LmLPs.-Mur. motet. p. 84b-85a. LmLAnon. Barcin. I p. 24: Si sit pausa semibrevis imperfecte, ponantur due pausule minimarum. ibid. al. LmLQuat. princ. 4, 1, 41: Sexti modi pausaciones sunt de brevibus et semibrevibus ac minimis. al. LmLIoh. Boen ars 1, 15, 6: due pause duarum minimarum scribuntur et non una sola. LmLGoscalc. 3, 6 p. 170, 26: si post minimam vel pausam minime punctus habetur, designat maiorem prolacionem. al. LmLPs.-Theodon. 3 p. 47. LmLIoh. Pipudi p. 45. LmLAnon. Couss. V p. 212, 6. LmLCompil. Lond. p. 77. LmLAnon. Vratisl. p. 333a. al. LmLMens. Circa artem p. 514, 15. al. [s.XV] LmLProsd. exp. 88, 7: pause, que fuerunt invente principaliter propter ornare cantus, sunt due, scilicet pausa minime et pausa semiminime (sim. LmLProsd. mens. p. 223a. LmLProsd. ital. I p. 246a). al. LmLProsd. mens. p. 221b. al. LmLProsd. ital. I p. 231b: vel si reperiantur insimul due pause duarum minimarum, signum est senarii imperfecti. LmLUgol. Urb. 3, 3-14, 8. al. LmLAnon. Couss. XII 5, 15: quum pausae minimarum habent inter se minimam (sim. LmLAnon. London. II 1, 30). al. LmLAnon. Mell. 13, 11. LmLIoh. Tinct. imp. 1, 2, 2-3 (sim. LmLIoh. Tinct. not. 2, 1, 5). LmLIoh. Tinct. imp. 1, 2, 4: pausa minimae maximam, longam, brevem et semibrevem imperficere poterit. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 85. al. LmLAnon. Tegerns. II 16. LmLIoh. Hoth. fig. II 4, 1: Pausae sunt sex, videlicet pausae longae, brevis, semibrevis, minimae, semiminimae et cromae (sim. LmLIoh. Hoth. mens. I 3, 1). LmLNicol. Burt. 3, 2, 19. LmLAnon. Salisb. 7, 8-10. LmLGuill. Pod. 7, 38. LmLFr. Gafur. pract. 2, 6. al. C zur Verwendung von Dissonanzen — with respect to use of dissonances [s.XV] LmLCompos. Natura 2, 15: minimam, semiminimam vel fusielam potest compositor competenti modo in dissonanciis ponere. LmLCompos. Cum igitur 3, 22: Decimo consideret, quod prime quatuor species notarum, scilicet maxima, longa, brevis, semibrevis, sine sincopacione et proporcione semper debent poni in consonanciis, sed minima potest in dissonancia poni, et hoc, quando due contra unam semibrevem proferuntur, tunc secunda potest poni in dissonancia. Si autem tres minime contra unam proferuntur, sufficit primam poni in consonancia. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 23, 1: Quod in simplici contrapuncto discordantiae non sunt admittendae, sed in diminuto, et primo qualiter circa partes minimae in utraque prolatione et circa partes semibrevis in minori. al. LmLFr. Gafur. pract. 3, 4. LmLContr. Et primo I 7 p. 138 (p. 463a). LmLContr. Et primo I 9 p. 138 (p. 463a). LmLContr. Et primo II 43 p. 144 (p. 465a). LmLContr. Not. quod novem 9: De quibus dissonantiis nulla, ut praescribitur, <in> contrapuncto dari debet nisi conditionaliter sub veloci nota et currenti moram non habente, ut in minima seu semiminima seu fusa sive fusiel. LmLContr. Prima regula 21. al.