minima imperfecta

minima imperfecta ‚vollkommene Minima‘ - ‚unvollkommene Minima‘ — ‘perfect minim’ - ‘imperfect minim’ 1 als Bezeichnung für eine dreiteilige Minima bzw. eine zweiteilige Minima — als designation for a minim divisible by three, or divisible by two [s.XIV] LmLIoh. Tork. decl. 2, 4: Prima regula est talis: omnis nota praeter simplam ... puncto carens omnino imperfecta est. Secunda regula est: omnis nota, quae supra se punctum habet, semel perfecta dicitur, quia ipsa perfecta est ex propinqua nota oblique ascendente, id est, tres tales valet; vel quia minima perfecta, quae est prima perfecta species, in compositionem eius cadit. LmLIoh. Tork. decl. 2, 5-8. [s.XV] LmLUgol. Urb. 3, 3-1, 21. LmLGeorg. Ans. 3, 133: mensura semibrevis minor<is> est, in qua cantor minimas tres maioris prolationis sive perfectas apte profert. LmLGeorg. Ans. 3, 209: Minime figuram similem semibrevis diximus, sed superadditam illi ad superius erectam caudam, et tres ex illis mensure semibrevis unius adequari: . Siquidem contorta sit eius (sc. minime) cauda, detrahit contorsio tertiam, et imperfecta remanet tenens duas partes eius perfecte, et tales quattuor sunt perfectis[] tribus mensura pares et dicuntur imperfecte minime vigoris maioris quam semiminime et minoris quam perfecte minime: . (cf. LmL col. 475, 33) LmLGeorg. Ans. 3, 210. LmLGeorg. Ans. 3, 211: Minime quoque figura prima, que ad superius caudatur, si contorta sit cauda, minima imperfecta relinquitur tertie sue partis mensura privata: , et enim contorsio caude superioris tertiam mensure sue partem detrahere creditur, et ex eis figure quattuor trium perfectarum mensuram tenent. (cf. LmL col. 475, 41) 2 als Bezeichnung für eine einfache Minima () bzw. eine verkürzte Minima (drei Viertel einer einfachen Minima) () — as designation of a regular minim (), or a shortened minim (three fourths of a regular minim) () [s.XIV] LmLTract. figur. 6 p. 84, 11: Sunt autem et alie figure, que vocantur minime imperfecte, ex quibus ponuntur quatuor pro tribus minimis. Et habent maiorem effectum quam semiminime, quia sunt plene, et habent minorem effectum quam minime, quia habent signum atque proprietatem semiminime, ut hic:  (inde LmLFr. Gafur. extr. 11, 14, 6. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 87). [s.XV] LmLAnon. Couss. V p. 226, 2-3. LmLAnon. Couss. V p. 228, 2: minime imperfecte, quarum quatuor ponuntur pro tribus et hoc in maiori prolatione, ut hic: ... ... si nigre erunt minoris prolationis, rubee vel vacue dicuntur esse maioris prolationis. LmLAnon. Couss. V p. 238, 9: minime, tam in maiori prolatione posite quam in minori, dum proprie figurentur, scilicet nigre, semper sunt perfecte. LmLAnon. Couss. V p. 248, 7: Quando ponuntur quatuor minimae (ed.: minimis) pro tribus, sunt composite ex minimis imperfectis, sic et ille sunt composite ex minimis imperfectis, ergo nulla differentia in valore. LmLAnon. Couss. V p. 246, 1: Vidi a fratre Nicholao de Aversa ponere tales figuras pro minimis imperfectis, quatuor pro tribus. LmLAnon. Couss. V p. 250, 6-9. LmLGeorg. Ans. 3, 133. LmLGeorg. Ans. 3, 209: Minime figuram similem semibrevis diximus, sed superadditam illi ad superius erectam caudam, et tres ex illis mensure semibrevis adequari: . Siquidem contorta sit eius (sc. minime) cauda, detrahit contorsio tertiam, et imperfecta remanet tenens duas partes eius perfecte, et tales quattuor sunt perfectis tribus mensura pares et dicuntur imperfecte minime vigoris maioris quam semiminime et minoris quam perfecte minime: . (ex errore ? cf. LmL col. 474, 61) LmLGeorg. Ans. 3, 210. LmLGeorg. Ans. 3, 211: Minime quoque figura prima, que ad superius caudatur, si contorta sit cauda, minima imperfecta relinquitur tertie sue partis mensura privata: , et enim contorsio caude superioris tertiam mensure sue partem detrahere creditur, et ex eis figure quattuor trium perfectarum mensuram tenent. (ex errore ? cf. LmL col. 475, 3) ex errore ms. et ed. pro imperfectum minimum: LmLIoh. Vetul. 43, 8.