Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
melda st. f.
melda
st. f., mhd. frühnhd. melde (vgl. DWb. VI,1991), nhd. dial. bair. (älter) rhein. melde Schm. 1,1592. Rhein. Wb. 5,1036; mnd. melde; ae. meld. — Graff II,724.
meld-: nom. sg. -a Gl 1,493,50 (Rf). 587,30 (Ja); dat. sg. -u 2,346,42 (clm 14461, Hs. 9. Jh.). 1) Ankündigung: meldu kimanoter [ex eorum ordine fuit ille Nathanael qui in evangelio Ioannis divina] proditione commonitus [, salvatorem dominum meruit confiteri, Is., De off. 2,10 p. 429] Gl 2,346,42. 2) Verrat: melda [praecepitque ei rex, ut in aula palatii moraretur, datis ei pro] delatione (Hs. delatio) [muneribus, Esth. 12,5] Gl 1,493,50. melda [a tribus ti- []muit cor meum, et in quarto facies mea metuit:] Delaturam (Hs. delatura) [et collectionem populi, Eccli. 26,6] 587,30.
Abl. meldôn, meldên.
st. f., mhd. frühnhd. melde (vgl. DWb. VI,1991), nhd. dial. bair. (älter) rhein. melde Schm. 1,1592. Rhein. Wb. 5,1036; mnd. melde; ae. meld. — Graff II,724.
meld-: nom. sg. -a Gl 1,493,50 (Rf). 587,30 (Ja); dat. sg. -u 2,346,42 (clm 14461, Hs. 9. Jh.). 1) Ankündigung: meldu kimanoter [ex eorum ordine fuit ille Nathanael qui in evangelio Ioannis divina] proditione commonitus [, salvatorem dominum meruit confiteri, Is., De off. 2,10 p. 429] Gl 2,346,42. 2) Verrat: melda [praecepitque ei rex, ut in aula palatii moraretur, datis ei pro] delatione (Hs. delatio) [muneribus, Esth. 12,5] Gl 1,493,50. melda [a tribus ti- []muit cor meum, et in quarto facies mea metuit:] Delaturam (Hs. delatura) [et collectionem populi, Eccli. 26,6] 587,30.
Abl. meldôn, meldên.