Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
meineidîg adj.
adj., mhd. meineidic, nhd. meineidig; mnd. mêinêidich, mnl. meinedich; afries. mēnēthich.
mein-eidegs: nom. sg. m. Gl 3,253,72 (SH a2, Wien 2400, 13. Jh. clm 2612, 12. oder 13. Jh.).
meineidig: periurus.