Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
marchoug st. n.
st. n.
marc-houg: acc. sg. S 62,17 (Markbeschr.).
(Grab-)Hügel als Grenzmarkierung: primum de Salu ... inde in Blenchibrunnon, inde ubar Sala in daz marchoug.
Vgl. Karl Bischoff, Germ. *haugaz ‘Hügel, Grabhügel’ im Deutschen. Abh. d. Akad. d. Wiss. Mainz, Geistes- u. soz. wiss. Kl. 1975 Nr. 4, bes. S. 9—12.