Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
luzzîg adj.
luzzîg adj. , nhd. dial. schweiz. lützig Schweiz. Id. 3,1572, nd. dial. hess. thür. ndsächs. lüttig Vilmar S. 256, Thür. Wb. 4,391, Ndsächs. Wb. 8,4,402 ff. ; vgl. as. luttik, mnd. lüttik, mnl. luttik, afries. litik. — Graff II,321. luzzic: Grdf. Gl 1,225,34 ( Ra ). 266,11 ( K ). 468,40 ( Rb ). 493,20 ( Rf ). 2,407,37; dat. pl. - ] em 1,48,14 ( K; luzz i ëk-). 124,25 ( K; -kē); luzcic: Grdf. 233,7 ( K ); luz-ic: dass. 124,25 ( Ra; -u:z-). 223,32 ( Ra ). 256,4 ( K ). 266,12 ( K ). 2,150,12 ( mus. Brit. Arund. 393, 9. Jh. ). 3,13,6 ( C ). S 223,16 ( B ); instr. - ] u Gl 1,144,14 ( K ); -ig-: dat…