Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lenc adj.
adj., mhd. linc, lenc, nhd. link; mnd. link, lenk, mnl. linc. — Graff II,231.
lenka: nom. sg. Gl 1,202,28 (KRa).
lenk Gl 1,202,28 (Ra) ist lat., zur Verschr. vgl. Splett, Stud. S. 283.
substant.: linke Hand, die Linke: lenka uuinstra laeva sinistra.
Vgl. Sanders, in: Festschr. Splett S. 243 ff.