Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
laffan
prät. –), Gl. 1,283,41 (in 2 Hss., beide
S965laffan 966
Anfang des 9. Jh.s, alem.). 388,1 (Ende
des 8./Anfang des 9. Jh.s, alem.). 445,36
(Anfang des 9. Jh.s, alem.[-frk.]); 2,620,9
(9. Jh., alem.):
‚lecken, auflecken; lambere‘
〈Var.: 3.pl.prät. luafun〉. – Mhd. laffen
st./sw.v.
‚schlürfen, lecken‘, frühnhd. laffen
st./sw.v.
‚schlürfend trinken, saufen, schwat-, nhd. mdartl. schweiz. laffen
zen, schön tun‘
sw.v./st. part.prät.
‚schlürfen‘, schwäb. †laf-
fen sw.v.
‚schlürfen, lecken‘, rhein. laffen
sw.v.
‚mit langer Zunge lecken, (derb) küs-, hess.-nassau.
sen‘
‚lecken, schlürfen‘, thür.
‚lecken, naschen, trinken‘.