Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kuster st. M.
kuster , st. M.
- nhd.
- Aufseher, Küster, Kustos, Geistlicher der die Pfarrgeschäfte besorgt, Offizial einer Minoritenprovinz
- Vw.:
- s. ober-, under-
- Hw.:
- vgl. mnl. coster, mnd. köstære*
- Q.:
- Ot (FB kuster), BuchdRügen, Chr, EbvErf, FabelCorp, Georg, Gl, Had, LS, MinneR439, Neidh, Netz, ReinFu, Renner, Serv (um 1190), Urk, VocOpt, WeistGr
- E.:
- ahd. kustor* 14, st. M. (a?, i?), Küster; s. lat. cūstōs, M., Wächter; vgl. idg. *skeus-, *keus-, V., bedecken, umhüllen, Pokorny 953?; idg. *skeu- (2), *keu- (4), *skeu̯ə-, *keu̯ə-, *skū-, *kū-, *skeuH-, *keuH-, V., bedecken, umhüllen, Pokorny 951?
- W.:
- s. nhd. Küster, M., Küster, DW 11, 2880
- L.:
- Lexer 120a (kuster), Hennig (koster), WMU (kuster 57 [1262] 139 Bel.), LexerHW 1, 1802 (kuster), Benecke/Müller/Zarncke I, 594a (guster), I, 920a (kuster), MWB 3, 797 (kuster), DRW