Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
koufo sw. m.
sw. m., mhd. koufe; ae. cýpa; an. kaupi; vgl. mlat. caupo, vgl. Frings, Germ. Rom. II,175 f. — Graff IV,377.
chauf-: nom. sg. -o H 22,8,1 (voc.); acc. sg. -on Gl 2,323,12 (Sg 299, 9. Jh.); chouf-: nom. sg. -o 363,28 (M); -e 4,77,23 (Sal. a 1; -ov-); acc. sg. -an 2,323,50; dat. pl. -on Thoma, Glossen S. 16,14; choupho: nom. sg. Gl 2,363,29 (M); chouffo: dass. 28 (M, 2 Hss.). 4,150,31 (Sal. c). — caufo: nom. sg. Glaser, Griffelgl. S. 317,313 (clm 6300, 8. Jh.; c- unsicher).
chauffa Gl 2,309,36. chouffi 282,46 s. unter kouf2. 1) Kaufmann, Händler (vgl. Voetz, Komp. S. 165. 168): choufon [quem senseris tibi aut semper aut crebro de nummis loquentem excepta elemosyna, quae indifferenter omnibus patet,] institorem [potius habeto quam monachum, Hier., Ep. LVIII,6 p. 536] Gl 2,323,12. 50. chouffo [excipiuntur in utraque generis masculini haec, hic ligo, hic] mango [, hic praedo, ... quae o producunt, Phocae ars 413,23] 363,28. chovfe mango mangonis 4,77,23. 150,31. caufo [non calcaverunt eam filii] institorum (Hs. institutorum, vgl. Diefb., Nov. Gl. S. 218) [Greg., Mor. in Job 5,21, PL 75,701 C] Glaser, Griffelgl. S. 317,313. choufon [praetereuntibus Madianitis] negotiatoribus [, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum (sc. Joseph) Ismaelitis, viginti argenteis, Gen. 37,28] Thoma, Glossen S. 16,14. 2) Erlöser: thih nu chaufo pittemes thaz urchundono kamachadiu kemachoes pittante schalchilun in euuigo uueralti te nunc, redemptor, quaesumus ut martyrum consortio iungas praecantes servulos in sempiterna saecula H 22,8,1.
Komp. îsa(r)n-, stahalkoufo; vgl. urkoufo.
Vgl. kouf2.