Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
kluoc -ges, adj.
kluoc , -ges adj. BMZ md. klûc: fein, zierlich, zart, schmuck, hübsch, stattlich von menschen Parz. Trist. U. ein ritter kluoc Helmbr. 1387. juncherlîn in dienten, die man nante kluoc Loh. 3195. der selbe hübsche knabe kluoc Diocl. 1337. dô was er ( das Christuskind ) zart und alsô kluoc Frl. 278,8. Engeltrût sîn frouwe kluoc Engelh. 2468. da was si noch jung, klug und zart Fasn. 321,19. ich bin sô clug und sô wol gefar 105,24. auch was ich waidenlich und cluog Hätzl. 41 b , auch tapfer: er kluoger helt Msh. 3,57 a . M azeus was zuo strîte kluoc Germ. 3. 353,15. vgl. Livl. 4797. 6046 ; von kör…