Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
kerza
in PG und NMC:
‚Kerze, schwelender (Lam-〈Var.:
pen-)Docht; candela, cereus, lucerna‘
ch-, kh-, ki-; -ar-; -c-〉. Das Wort ist wohl
aus mlat. chartea (nom.sg.f. von charteus
‚aus Papyrus‘) entlehnt. – Mhd. kerze sw.f.
‚Licht, Kerze, bes. Wachskerze‘, nhd. Kerze
f.
‚meist zylindrisches Gebilde aus gegos-.
senem Wachs, Stearin, Paraffin o. Ä. mit
einem Docht in der Mitte, der mit offener
Flamme brennend Licht gibt, (Kurzform für)
Zündkerze‘