Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
juriste sw. M.
juriste , sw. M.
- nhd.
- „Jurist“, Rechtsgelehrter
- ÜG.:
- mlat. iurista Gl, Voc
- Hw.:
- vgl. mnd. juriste
- Q.:
- FvS, Ot, MinnerI, MinnerII, Teichn (FB juriste), Ack, Frl, Gl, NvJer, OvW, Renner (1290-1300), Ring, Urk, Voc
- I.:
- Lw. mlat. iurista
- E.:
- s. mlat. iurista, M., Jurist; vgl. lat. iūs, N., Satzung, Verordnung, Recht; idg. *i̯eu̯os-, Sb., Satzung, Verbindlichkeit?, Pokorny 512; s. idg. *i̯eu- (2), *i̯eu̯ə-, *i̯eug-, V., bewegen, verbinden, Pokorny 508
- W.:
- s. nhd. Jurist, M., Jurist, einer der Jura studiert oder studiert hat, DW 10, 2403
- L.:
- MWB 3, 102 (juriste), Lexer 102c (juriste), Hennig (juriste), WMU (juriste 3130 [1298] 2 Bel.), LexerHW 1, 1490 (juriste), LexerN 3, 263 (juriste), DRW