Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
irbeizen sw. v.
ir- beizen sw. v. , mhd. erbeizen. — Graff III, 230. ar-peiz-: 3. sg. prt. -ta Gl 1,404,27 ( M ); ir-: 306,15 ( ebda., 3 Hss. ). 404,27 ( M, 3 Hss. ). 693,62 ( M, 4 Hss. ); -te 306,15/16 ( M ). 404,28 ( M ). 693,63 ( ebda., 2 Hss. ); -t 64 ( M, 12. Jh. ); -ote 404,28 ( M, clm 17 403, 13. Jh. ). — ir-pezzit: 3. sg. Gl 1,306,16 ( M, clm 22 201, 12. Jh. ). — ir-pizte: 3. sg. prt. Gl 1,693,63 ( M ). — ir-beiz-: inf. dat. sg. -enne Nb 60,32 [68,24]; 3. sg. prt. -ta Gl 1,306,16 ( M ). Np 17,10; -te Gl 1,306,17 ( M, 2 Hss. ); er-: inf. -an 2,613,2; 3. sg. prt. -da 611,26. 612,7; 3. sg. conj. prt. -ti…