Eintrag · Lex. musicum Latinum
imperfecta subst.
imperfecta -ae f. 1. Bezeichnung für eine Ligatur, deren letzte Note den Wert einer Brevis hat 2. Bezeichnung für die zweizeitige Longa 3. Bezeichnung für eine Ligatur, die keine Longa enthält 4. Bezeichnung für eine ‚unvollkommene‘ Konsonanz — 1. term that designates a ligature‚ the last note of which has the value of a breve 2. term that designates the long with a value of two breves 3. term that designates a ligature, which contains no long 4. term that designates an ‘imperfect’ consonance 1 Bezeichnung für eine (am Schluß ‚unvollständige‘) Ligatur, deren letzte Note den Wert einer Brevis hat — term that designates a ligature (the end of which is ‘imperfect’), the last note of which has the value of a breve [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 4, 7: Quartus modus dicitur ita: tres et tres et tres ligatae cum proprietate et duae imperfectae in fine cum longa pausatione. LmLIoh. Garl. mens. 5, 6. LmLIoh. Garl. mens. append. 2, 20: Imperfecta vero dicitur, sive fuerit ascendens sive descendens, si ultimus punctus fuerit obliquus ad paenultimam. LmLTrad. Franc. V 49: De perfecta et imperfecta. ... Quandocunque ultimus punctus stat ab obliquo super penultimum, imperfecta dicitur, ut hic: ... Quandocunque duae notae in uno corpore obliquo in fine ligaturae inveniuntur, imperfecta vocatur, ut hic: ... Sequitur valor: omnis imperfecta brevis. LmLAnon. Couss. IV p. 30, 34: Tertius ordo quarti imperfecti in diminutione duorum procedit sic: ... deinde augmenta tria tertio ante duas imperfectas cum longa pausatione trium temporum. al. 2 Bezeichnung für die zweizeitige Longa — term that designates the long with a value of two breves [s.XIII] LmLLambertus p. 271a: quandocunque inter duas longas sola brevis venerit, semper ad imperfectam reducet precedentem et merito, cum ab eadem procreatur. LmLLambertus p. 272b: binarius non equalis seu ternarius equalis semibrevium figurarum semper ad rectam brevem equipollere debet, recta brevis ad imperfectam vel ad alteram brevem, imperfecta cum brevi seu brevis cum altera brevi ad perfectam. [s.XIV] LmLIoh. Hanb. sum. 6 p. 218, 2: Predicta duplex longa hodie perficitur et imperficitur et a quibusdam larga vocatur. Olim tamen dicebatur imperfecta. (?) 3 Bezeichnung für eine Ligatur, die keine Longa enthält — term that designates a ligature, which contains no long (cf. LmLHMT s. v. ‚perfectio‘ p. 2-3) [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 1 p. 156, 1: Et quia plica tam in perfectis quam in imperfectis eandem proprietatem in signo retinet et natura, ideo causa brevitatis et quia sic facere debuit, de plica tam perfectarum quam imperfectarum se expedit (sc. actor) una vice. al.[] 4 Bezeichnung für eine ‚unvollkommene‘ Konsonanz — term that designates an ‘imperfect’ consonance [s.XV] LmLGuill. Pod. 6, 9: Imperfecte enim quecumque in medio duarum perfectarum natura locate sunt. Inter unisonum enim et quintam tertia innata est, inter quintam et octavam sexta. LmLGuill. Pod. 6, 10: Si vero econtrario distributio fiat ut hic: ⋅d⋅f⋅a⋅, tunc non ita eque bene consonabunt. Ad graviorem enim partem tertia minor erit, ad acutiorem vero maior et inde ab ipsa diapente perfectione remotior, quam fuerat necesse. Quare intermedius terminus, id est ⋅f⋅, in cromaticum genus convertendus est, ut propinquior illi fiat maiorem imperfectam in minorem convertendo. al. LmLFlor. Fax. 13 p. 85: Principio nanque canendi perfectarum locus preberi debet finique, non enim per imperfectas initium nancisci finemque quiescere noverimus. ibid.: Post unicam vel plures imperfectas sua perfecta dari debet. al. LmLContr. Cum notum 20 p. 303: si finiretur cantus per imperfectam, remaneret animus suspensus. al. LmLContr. Salvator 17. LmLContr. Septem s. spec. p. 28b: penultima semper debet esse dissonantia vel imperfecta.subst.